راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٧٣ - كتاب اذكار و دعوات
مباش، و ياد مرا در هيچ حالى ترك مكن، زيرا زيادى مال آخرت را از ياد مىبرد، و ترك ياد من دل را سخت و قسى مىكند.»«٢٧»
از ابى جعفر امام باقر (ع) روايت است كه فرمود: «در توراتى كه تحريف نگرديده نوشته شده است كه موسى (ع) به پروردگار عرض كرد: «بار الها مجالسى براى من پيش مىآيد كه تو گراميتر و بزرگترى از آن كه تو را در آن جا ياد كنم، حق تعالى فرمود: ياد من در هر حالى خوب است.»«٢٨»
از ابى عبد الله (ع) نقل شده كه فرموده است: «باكى نيست كه انسان به هنگام بول كردن ذكر خدا بگويد، زيرا آن در هر حالى پسنديده است، و از اين كه ذكر خدا بگويى خسته مشو.»«٢٩»
و نيز از آن حضرت روايت شده است كه: «صاعقه به گوينده ذكر خدا اصابت نمىكند.»«٣٠»
فضيلت مجالس ذكر
پيامبر (ص) فرموده است: «هر گروهى كه در محفلى با هم بنشينند و ذكر خدا بگويند، فرشتگان به گرد آنها در مىآيند و رحمت الهى آنها را فرا مىگيرد و خداوند در ميان مقرّبان خود آنها را ياد مىكند.»«٣١»
و نيز فرموده است: «هر دستهاى گرد هم آيند ذكر خدا گويند و بدين كار جز خشنودى او را نخواهند ندا كنندهاى از آسمان آنها را ندا مىكند برخيزيد كه شما آمرزيده شدهايد و گناهان شما به حسنات بدل شده است.»«٣٢»
٢٧ تا ٢٩- همان مأخذ، ج ٢، ص ٤٩٧، شماره ٧ و ٨ و ٦.
[٣٠]- همان مأخذ، ج ٢، ص ٥٠٠ شماره ٢.
[٣١]- صحيح مسلم، ج ٨، ص ٧٢؛ مسند احمد، ج ٣، ص ٣٣؛ ترمذي، ج ١٢، ص ٢٧١ همگي از حديث ابي هريره و ابوسعيد خدري.
[٣٢]- مسند احمد، ج ٣، ص ١٤٢.