ارتكاب فحشاء و منكر نيروى شهوانى انسان است به هنگامى كه از زير فرمان عقل بيرون رود، و اين امر به تمامى محقّق نمى‌شود، مگر آن كه انسان توجّه كامل به خداوند داشته باشد و عظمت و جلال او را پيوسته در نظر گيرد كه بنابر آنچه در برخى تفسيرها آمده ذكر اكبر و ذكر كثير همين است، چه رسد به اين كه آن ذكر مطلق است. و اگر انسان تا اين اندازه آمادگى داشته باشد لازم است در نماز جمعه بيش از نمازهاى ديگر اهتمام ورزد، و خود را براى ملاقات با پروردگار و حضور در پيشگاه او در وقتى عزيز و عبادتى شريف مهيّا سازد. به خاطر آورد كه اگر پادشاهى بزرگ به او فرمان دهد كه در پيشگاه وى حضور يابد و در وقتى معيّن به گفتگوى با او نايل شود، آيا جز اين است كه او با تمام قوا و تدارك و آرامش و وقار و نظافت و خوشبو كردن خود و جز اينها كه در خور حال پادشاه است براى اين ملاقات آماده مى‌شود، به همين سبب است كه غسل روز جمعه و تنظيف و استعمال بوى خوش و به سر گذاشتن عمامه و تراشيدن سر و كوتاه كردن شارب و ناخن و سنّتهاى ديگرى از اين قبيل مستحبّ مى‌باشد. بنابر اين هنگامى كه جمعه فرا مى‌رسد با دلى پاك و مشتاق و عمل مخلصانه و نيّت صادقانه به قصد تقرّب به درگاه بارى تعالى در اداى اين فريضه و به جا آوردن سنّتهاى آن پيشدستى كن و اگر همّتى بلند ندارى به همان گونه كه براى ديدار پادشاهان دنيا عمل مى‌كنى رفتار كن و نبايد قصد تو در انجام دادن اين وظايف، و خواست تو از به كاربردن بوى خوش و آرايش بهره بردارى از رفاه و آسايش دنيا باشد، كه در اين صورت در معامله زيان كرده‌اى و حسرت و پشيمانى تو در آينده آشكار خواهد شد و هر زمان بتوانى مطالبى را كه به سبب اعمال تو ثواب بر آنها مترتّب مى‌شود افزايش دهى آنها را در قصد خود قرار ده تا ثواب عمل تو چندين برابر شود. از اين رو هنگامى كه غسل روز جمعه به جا مى‌آورى سنّت جمعه و غسل توبه و دخول به مسجد را نيز نيّت كن، و چون جامه نيكو بپوشى و بوى خوش به كاربرى پيروى از سنّت پيامبر اكرم (ص) و بزرگداشت مسجد و احترام خانه خدا را نيز در قصد خويش قرار ده، زيرا خداوند دوست ندارد به قصد زيارت او به خانه‌اش درآيى‌