راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٥١ - باب سوم در باره گيرنده صدقه و اسباب استحقاق او و آداب گرفتن آن و بيان اسباب استحقاق

امام صادق (ع) فرموده است: «شيعه ما كسى است كه از مردم چيزى درخواست نمى‌كند هر چند از گرسنگى بميرد.»«٢٦»

پيامبر (ص) فرموده است: «گواهى كسى كه دست سؤال به سوى مردم دراز مى‌كند مردود است.»«٢٧»

على بن الحسين (ع) در روز عرفه افرادى را ديد كه سؤال مى‌كردند، فرمود: «اينها از بدترين خلق خدا هستند، چه مردم به سوى خدا رو مى‌آورند و آنها به سوى مردم مى‌شتابند.»«٢٨»

امام صادق (ع) فرموده است: «اگر سؤال كننده مى‌دانست چه گناهى دامنگير او مى‌شود، هيچ كس از ديگرى سؤال و درخواست نمى‌كرد و اگر سؤال شونده مى‌دانست در صورت منع سائل چه زيانى بر اوست هيچ كس ديگرى را محروم نمى‌كرد.»«٢٩»

و نيز فرموده است: «كسى كه بدون احتياج سؤال كند جز اين نيست كه آتش مى‌خورد.»«٣٠»

امام باقر (ع) فرموده است: «به خداوند سوگند مى‌خورم- و آن حقّ است- هيچ كس باب سؤال و خواهش را به روى خود باز نمى‌كند مگر آن كه خداوند باب فقر را به روى او مى‌گشايد.»«٣١»

امام سجّاد (ع) فرموده است: «من از سوى پروردگارم ضامنم كه هيچ كس بدون احتياج از كسى سؤال و درخواست نمى‌كند مگر آن كه روزى نيازمندى او را ناگزير سازد كه از روى احتياج سؤال كند.»»