لي في أجلي و أن تقضي لي حاجتي و أن تجعلني ممّن تباهى به اليوم من هو أفضل منّى. پس از آن تلبيه‌گويان رهسپار عرفات شود و هنگامى كه وارد عرفات شد و خيمه خود را در نمره كه نزديك مسجد است برپا كند زيرا پيامبر خدا (ص) در همان‌جا خيمه و قبّه خويش را برپا كرد. چون ظهر روز عرفه فرا رسد تلبيه را قطع و غسل كند و نمازهاى ظهر و عصر را با يك اذان و دو اقامه در آن مكان به جا آورد. اين كه دستور داده شده در گزاردن نماز شتاب و هر دو نماز با هم خوانده شود به خاطر اين است كه براى دعا فراغت حاصل گردد. زيرا عرفه، روز دعا و مسألت از درگاه پروردگار است.

سپس با آرامش و وقار به موقف بيايد و در دامنه كوه سمت چپ آن بايستد و دعاى اين موقف را بخواند، و براى پدر و مادرش زياد دعا و از خداوند جهت آنها طلب عفو و بخشش كند، و در آن جا جز با طهارت و غسل توقّف نكند، بار و بنه خود را جمع كند و با تمام وجود و از ته دل رو به سوى دعا آورد. وقوف در عرفات تا غروب آن روز واجب است، و اگر پيش از غروب از آن جا بعمد كوچ كند بايد يك شتر قربانى كند، و اگر نداند و يا فراموش كند چيزى بر او نيست.

در الفقيه«١٥» آمده كه زرعه از ابى بصير از ابى عبد الله (ع) روايت كرده كه فرموده است: «هنگامى كه به موقف آمدى روبروى خانه كعبه قرار گير و خداوند را صد بار تسبيح و صد بار تكبير و صد بار بگو: ما شاء الله لا قوّة إلّا باللّه، و صد بار اشهد أن لا اله الّا الله وحده لا شريك له، له الملك و له الحمد يحيي و يميت و يميت و يحيي بيده الخير و هو على كلّ شي‌ء قدير، سپس ده آيه از آغاز سوره بقره و پس از آن سه بار قل هو الله احد و آية الكرسى را مى‌خوانى و چون از آنها فارغ شدى آيه سخره را تا آخر آن بخوان و آن اين است: إِنَّ رَبَّكُمُ الله الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ في سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‌ عَلَى الْعَرْشِ ... سپس قل أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ، و قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ و چون از آنها فارغ شدى خداوند متعال را بر نعمتهايى كه به تو ارزانى داشته است سپاس گوى،

[١٥] همان مأخذ، ص ٢٨٦، شماره ٣٠.