راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٠٩ - ٩- دعا را با ذكر خدا آغاز كند

از او خواسته شود، يكى را برآورد و ديگرى را ردّ كند.»«٨٤» اين خبر را ابو طالب مكّى روايت كرده است.

مى‌گويم: از طريق خاصّه (شيعه) عدّة الداعي از حارث بن مغيره روايت كرده كه گفته است شنيدم ابى عبد الله (ع) مى‌فرمود: «بپرهيزيد از اين كه چيزى از حوايج دنيا از خدا بخواهيد، جز اين كه آن را با مدح و ثناى پروردگار و صلوات بر پيامبر (ص) آغاز و سپس حاجت خود را درخواست كنيد.»«٨٥» امام (ع) فرمود: «مردى به مسجد درآمد و دو ركعت نماز خواند سپس حاجت خود را از خدا خواست، پيامبر (ص) فرمود: اين بنده در درخواست از پروردگارش شتاب كرد. مرد ديگرى آمد و دو ركعت نماز گزارد سپس خدا را سپاس گفت و بر پيامبر (ص) درود فرستاد، پيامبر (ص) به او فرمود: «بخواه تا به تو داده شود.»«٨٦»

محمد بن مسلم روايت كرده كه ابى عبد الله (ع) فرموده است: «در كتاب امير مؤمنان (ع) است كه ستايش خداوند و صلوات بر پيامبر خدا (ص) پيش از درخواست حاجت است و هنگامى كه خدا را مى‌خوانى نخست او را تمجيد و ستايش كن»، عرض كردم: چگونه او را تمجيد كنمي فرمود: «مى‌گويى: يا من هو أقرب الىّ من حبل الوريد، يا من يحول بين المرء و قلبه، يا من هو بالمنظر الأعلى، يا من ليس كمثله شي‌ء.»«٨٧»

معاوية بن عمّار از امام صادق (ع) نقل كرده كه فرموده است: «در دعا نخست مدح و ثناى الهى و سپس اقرار به گناهان و پس از اينها مسألت و درخواست است، به خدا سوگند بنده از گناه بيرون نمى‌آيد، مگر اين كه اقرار به آن كند.»«٨٨»

عيص بن قاسم روايت كرده است كه ابى عبد الله (ع) فرمود: «هر گاه كسى از شما