راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٦٩ - كتاب اذكار و دعوات

٦- فَإِذا قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ فَاذْكُرُوا الله قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى‌ جُنُوبِكُمْ.«٥» ابن عبّاس گفته است: يعنى در شب و روز، در خشكى و دريا، در سفر و حضر، در توانگرى و تنگدستى، در بيمارى و تندرستى و در آشكار و نهان.

٧- خداوند در نكوهش منافقان فرموده است: وَ لا يَذْكُرُونَ الله إِلَّا قَلِيلًا.«٦»

٨- وَ اذْكُرْ رَبَّكَ في نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَ خِيفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ من الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ وَ لا تَكُنْ من الْغافِلِينَ.«٧»

٩- وَ لَذِكْرُ الله أَكْبَرُ«٨»، ابن عبّاس گفته است: اين كلام را دو وجه است: يكى آن كه ذكر حق تعالى نسبت به شما بزرگتر از ذكر شما نسبت به اوست ديگر آن كه ذكر خداوند برتر از هر عبادت ديگر است. و آيات ديگرى از اين قبيل.

اخبار: پيامبر خدا (ص) فرموده است.

١- «گوينده ذكر خدا در ميان غافلان مانند درخت سبزى است كه در ميان گياه خشك خرد شده قرار داشته باشد.»«٩»

٢- «گوينده ذكر خدا در ميان غافلان مانند رزمنده در ميان فراريان است.»«١٠»

٣- «گوينده ذكر خدا در ميان غافلان مانند زنده در ميان مردگان است.»«١١»

٤- «خداوند مى‌فرمايد: من با بنده‌ام هستم مادام كه مرا ياد مى‌كند و لبهايش را به‌