راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢١٠ - فضيلت حجّ

در الفقيه است كه علىّ بن الحسين (ع) فرموده است: «فرشتگان براى سعى كننده ميان صفا و مروه شفاعت مى‌كنند، و شفاعت آنها در باره او مقرون به اجابت است.»«١٥»

ابو جعفر امام باقر (ع) فرموده است: «هيچ كسى چه نيكوكار و چه بدكار بر اين كوهها وقوف نمى‌كند مگر آن كه خداوند دعايش را اجابت مى‌كند امّا دعاى نيكوكار در مورد آخرتش به اجابت مى‌رسد، و دعاى بدكار در باره دنياى او مستجاب مى‌شود.»«١٦»

امام صادق (ع) فرموده است: هيچ كس از مؤمنان اهل ناحيه‌اى در عرفه وقوف نمى‌كند مگر آن كه خداوند مؤمنان آن ناحيه را مى‌آمرزد و هيچ كسى از خانواده مؤمنان در عرفه وقوف نمى‌كند مگر آن كه خداوند مؤمنين آن خانواده را مورد آمرزش قرار مى‌دهد.»«١٧»

در الفقيه آمده است: «از اهل عرفات بزرگترين گناه را كسى دارد كه از آن بازگردد و گمان كند خداوند او را نيامرزيده است، يعنى از رحمت خداوند متعال نوميد باشد.»«١٨»

غزّالى اين روايت را به احاديث وارد از طريق اهل بيت (ع) نسبت داده و مى‌گويد:

گفته مى‌شود پاره‌اى از گناهان آمرزيده نمى‌شوند مگر به وقوف در عرفه، و اين حديث را جعفر بن محمّد (ع) به پيامبر خدا (ص) نسبت داده است.

در الفقيه آمده كه امام صادق (ع) فرموده است: «هر كس حجّة الاسلام را به جا آورد گره آتش دوزخ را كه بر گردن اوست بازكرده است و هر كس دو بار حجّ به جا آورد تا آنگاه كه بميرد پيوسته در خير و خوبى خواهد بود و هر كس سه بار پياپى حجّ كند خواه پس از آن حجّ به جا آورد يا نياورد سه بار حجّ او به منزله ادامه حجّ در هر سال است.»«١٩»