راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢١٢ - فضيلت حجّ

هر حجّ او شهرى در بهشت برايش بنا مى‌كند كه داراى غرفه‌هايى است و در هر غرفه آن حوريّه‌اى جا دارد و با هر حوريّه سيصد كنيز است كه مردم مانند آنها را در حسن و جمال هرگز نديده‌اند.»«٢١»

امام صادق (ع) فرموده است: «هر كس يكسال در ميان حجّ گزارد از كسانى است كه حجّ را پيوسته به جا آورده است.»«٢٢»

اسحاق بن عمّار گفته است به ابى عبد الله (ع) عرض كردم من تصميم گرفته‌ام همه ساله حجّ گزارم و آن را شخصا و يا با هزينه خودم به وسيله يكى از افراد خاندانم انجام دهم، فرمود: «بر اين كار تصميم گرفته‌اىي» عرض كردم: آرى، فرمود: «اگر اين كار را بكنى يقين كن كه دارايى تو زياد خواهد شد، و بشارت باد تو را به فزونى مال.»»

روايت شده است «بنده به چيزى تقرّب به خداوند نمى‌جويد كه نزد پروردگار محبوبتر از پياده رفتن به سوى بيت الله الحرام باشد همانا يك حجّ آن برابر با هفتاد حجّ است، و كسى كه اندك زمانى از مركبش فرود آيد خداوند ثواب تفاوت پياده‌روى و سوارى را برايش مى‌نويسد. حجّ كننده هنگامى كه بند كفشش بريده شود خداوند ثواب تفاوت ميان رفتن با پاى برهنه و با نعلين را برايش ثبت مى‌كند. حجّ سواره افضل از پياده است زيرا پيامبر خدا (ص) سواره حجّ را به جا آورد.»«٢٤»

آنچه جامع ميان اين دو خبر است روايتى است كه ابو بصير از امام صادق (ع) نقل كرده است، او از آنحضرت پرسيده است پياده حجّ را گزاردن افضل است يا سوارهي در پاسخ فرمود: «اگر توانگر پياده رود تا هزينه‌اش كمتر شود، سواره رفتن افضل است.»«٢٥»

حسن بن على (ع) پياده به سفر حجّ مى‌رفت در حالى كه هودجها و شترسواران در كنار او حركت مى‌كردند.«٢٦»

روايت شده است: «حجّ از نماز و روزه افضل است، زيرا نمازگزار تنها زمان كوتاهى از خانواده‌اش رو مى‌گرداند، و روزه‌دار نيز در فاصله روز به خانواده‌اش پشت‌