راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٨٣ - باب هفتم نمازهاى ديگر

خدا سوگند نمى‌دانم به كداميك از اين دو مسرور باشم، به ورود جعفر يا به فتح خيبر.

امام (ع) فرمود: ديرى نگذشت كه جعفر آمد. پيامبر (ص) از جاى برخاست و او را در آغوش گرفت و ميان دو چشم او را بوسيد، آن مرد گفت: چهار ركعت نمازى را كه شنيده‌ام پيامبر خدا (ص) به جعفر دستور داد آنها را به جا آورد كدام استي فرمود:

«چون جعفر بر پيامبر (ص) وارد شد آن حضرت به او فرمود: اى جعفر! آيا به تو عطا نكنم، به تو نبخشم، به تو هديه نكنمي امام (ع) فرمود: در اين هنگام مردم چشمها را دوختند كه ببينند به او طلا مى‌بخشد يا نقره. جعفر عرض كرد: آرى اى پيامبر خدا.

فرمود: «چهار ركعت نماز بگزار، هر زمان آن را به جا آورى خداوند گناهان بين آنها را مى‌آمرزد، اگر توانستى هر روز، و گرنه هر دو روز يك بار و گرنه هر جمعه و گرنه هر ماه و گرنه هر سال آن را به جا آور كه خداوند گناهان بين آنها را مى‌بخشد. عرض كرد چگونه آن را به جا آورمي فرمود: نماز را آغاز مى‌كنى سپس حمد و سوره مى‌خوانى پس در حالى كه ايستاده‌اى پانزده بار مى‌گويى: سبحان الله و الحمد للّه و لا اله الّا الله و الله اكبر چون به ركوع روى اين ذكر را ده بار و چون سر بردارى ده بار، و چون به سجده روى ده بار، و چون سر از سجده بردارى ده بار، و نيز در سجده دوّم ده بار، و چون سربردارى ده‌بار تكرار مى‌كنى. پس مجموع اينها در هر ركعت هفتاد و پنج و در چهار ركعت سيصد، و چون هر سبحان الله مشتمل بر چهار تسبيح است يكهزار و دويست تسبيح مى‌شود.»

در روايت صحيح از ابراهيم بن ابى البلاء از امام كاظم (ع) آمده است كه به آن حضرت عرض كردم: براى كسى كه نماز جعفر را بخواند چه ثوابى استي فرمود: «اگر به اندازه ريگ بيابان و كف دريا بر او گناه باشد خداوند او را مى‌آمرزد.» عرض كردم: اين ثوابها براى ماستي فرمود: «پس اينها براى كيستي جز اين است كه تنها براى شماست.»«٤٦»