راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٨٤ - باب هفتم نمازهاى ديگر

در صحيح ابى حمزه ثمالى كه در الفقيه«٤٧» آمده روايت شده كه تسبيح پيش از حمد و سوره است و صورت آن: الله اكبر و سبحان الله و الحمد للّه و لا اله إلّا الله مى‌باشد ليكن قول اوّل مشهورتر و مورد قبول اكثر است.

در روايت نخست آمده كه در نماز جعفر سوره‌هاى توحيد و حجر خوانده شود، و در روايت دوّم سوره‌هاى زلزله، نصر، قدر و توحيد ذكر شده، و در روايت سوّم زلزله، عاديات، نصر و توحيد گفته شده و خواندن همه اينها نيكوست و سزاوار است در آخرين سجده آن بگويد: يا من لبس العزّ و الوقار«٤٨»، يا من تعطّف بالمجد و تكرّم به، يا من لا ينبغي التّسبيح إلّا له يا من أحصى كلّ شي‌ء علمه يا ذا النّعمة و الطّول، يا ذا المنّ و الفضل، يا ذا القدرة و الكرم أسألك بمعاقد العزّ من عرشك و بمنتهى الرّحمة من كتابك و باسمك الأعظم الأعلى و كلماتك التّامّات أن تصلّى على محمّد و أن تفعل بي كذا و كذا.

جايز است نماز مذكور را جزء نوافل يوميّه قرار داد، و قضاى آن را به جا آورد و اين بنا به صحيحه ذريح از امام صادق (ع)«٤٩» است كه فرمود: «اگر خواستى نماز تسبيح را در شب و يا در روز و يا در سفر به جا آور، و يا آن را از نوافل خود قرار ده و اگر خواستى قضاى آن را به جا آور.» افضل اوقات اين نماز چنان كه از حضرت صاحب الامر (ع) وارد شده صبح روز جمعه است، و نيز طبق روايت ابان از امام صادق (ع) براى كسى كه عجله دارد جايز است نماز را بدون تسبيحات به جا آورد، و پس از اتمام آن قضاى آنها را ضمن رفتن در پى حوايج خود انجام دهد.«٥٠»

٤- نماز استخاره‌

- در كافى«٥١» به سند خود از امام صادق (ع) روايت شده كه‌