راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥٢١ - بيان اختلاف اوراد بنابر اختلاف احوال

از امام صادق (ع) روايت شده كه پيامبر خدا (ص) فرموده است: «كسى كه زحمت خود را بر دوش مردم اندازد ملعون است»«١٤١» پنجم: والى مانند پيشوا يا قاضى يا كسى كه بر امور مسلمانان سرپرستى و نظارت دارد، قيام چنين شخصى براى برآوردن حوائج مسلمانان و انجام دادن مقاصد آنان چنانچه بر وفق شرع و از روى اخلاق باشد از اورادى كه ذكر شد افضل است اما براى او سزاوار است كه روزها به ايفاى حقوق مردم مشغول باشد، و به اداى فرايض بسنده كند، و شبها اوراد مذكور را به جا آورد.

مى‌گويم: اين امر زمانى درست است كه هر يك از صاحبان مناصب مذكور شايسته مقام خود بوده و بحقّ آن را دارا شده باشند، ليكن اگر ستمكار بوده و از سوى پيشوايان ستمگر منصوب شده باشند طاغوت خواهند بود. در كافى از امام صادق (ع) روايت شده كه از آن حضرت در باره دو تن از شيعيان كه ميان آنها بر سر وام يا ميراث منازعه بود و براى دادرسى به حاكم يا قاضى مراجعه كرده بودند پرسيدند آيا عمل آنها روا بوده است يا نهي فرمود: «كسى كه دعواى خود را نزد طاغوت برد و طاغوت به سود او حكم كند مالى را كه مى‌گيرد اگر هم حق ثابت او باشد سحت و حرام است زيرا او به حكم طاغوت آن مال را گرفته است و خداوند دستور داده كه به طاغوت كافر و از او بيزار باشند، عرض شد: اين دو نفر چه كنندي فرمود: بنگريد هر كس از شما احاديث ما را روايت، و در حلال و حرام ما نظر و دقّت مى‌كند و احكام ما را مى‌شناسد، به حكميّت او خشنود باشيد، چه من او را بر شما حاكم قرار دادم. اگر او بر طبق احكام ما حكم كند و كسى آن را نپذيرد به حكم خدا اهانت ورزيده و ما را ردّ كرده و آن كه ما را ردّ كند خدا را ردّ كرده است و اين عمل در حدّ شرك به خداست»«١٤٢» غزّالى مى‌گويد: از مطالبى كه پيش از اين ذكر كرديم دانستى دو چيز بر عبادات‌