فَإِذٰا جٰاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ ،چون نعمتى و خصبى و سعتى به ايشان رسيدى، گفتندى: لَنٰا [٤]هٰذِهِ ،اين خود ما راست و حقّ ماست برحسب عادت يا به استحقاقى كه خود را اعتقاد كردند به جهل،و اگر ايشان را سالى بد رسيدى از قحط و تنگى و بيمارى و وبا و آفت،گفتند[ى] [٥]:به شوم موسى است و قومش.و تطيّر تشأّم باشد بزجر الطّير،و عرب را عادت باشد كه به مرغ بپرد[كه] [٦]يا بانگ كند و يا بر درختى نشيند،تفأّل و تشأّم كنند،به سانح تفأّل كنند و به بارح تشأّم [كنند] [٧]كه آن از راست درآيد و اين از چپ [٨]،قال الكميت [٩]:

و لا انا ممّن يزجر الطّير همّه أ صاح غراب ام تعرّض ثعلب
و لا السّانحات البارحات عشيّة امرّ سليم القرن ام مرّ أعضب
و قال آخر [١٠]:

زجرت لها طير الشّمال فان يكن هواك الّذي تهوى [١١]يصبك اجتنابها
و قال آخر [١٢]:

فقلت غراب [١٣]لا اغتراب من النّوى و بان لبين ذى العيافة و الزّجر
و قال آخر في معناه [١٤]:

ينادى [١٥]الطّائران ببين سلمى على غصنين من غرب و بان
فكان البان ان بانت سليمى و فى الغرب اغتراب غير دان

[١] .مج:روزى.

[٢] .مج،وز،مل،لت:درختى.

[٣] .مل:آورد قوله تعالى.

[٤] .اساس و همۀ نسخه بدلها بجز مل،لت:و لنا،با توجّه به ضبط قرآن مجيد زايد مى‌نمايد.

[٧] [٦] [٥] .اساس:ندارد،با توجه به مج،وز افزوده شد.

[٨] .مل+ درآيد.

[١٤] [١٢] [١٠] [٩] .مج،وز،مل+شعر.

[١١] .مج،وز،لت،آن:يهوى.

[١٣] .مج،وز:لا اغتراب.

[١٥] .مج،وز،مل:تنادي.