ما راعني الّا حمولة اهلها وسط الدّيار تسفّ حبّ الخمخم
و«فعوله»به فتح«فا»مذكّر و مؤنّث در او يكسان باشد،كالضّرورة و الفروقة،چون به معنى فاعل باشد و چون به معنى مفعول باشد فرق كنند ميان مذكّر و مؤنّث،كالحلوبة و الرّكوبة،و فرش را شاهد قول را جز است كه گفت: [٢]

اورثني [٣]حمولة و فرشا أمشّها في كلّ يوم مشّا
و قال آخر:

و حوينا الفرش من انعامكم و الحمولات و ربّات الحجل
و قولى ديگر آن است كه قتاده و ربيع و سدّى و ضحّاك گفتند:«حموله» اشتر و گاو باركش باشد و«فرش»گوسپند.قول سيوم از عبد اللّه عبّاس آن است كه:«حموله»هر چارپايى باشد كه باركش بود] [٤]از شتر[و استر] [٥]و اسب و خر و گاو و فرش و گوسپند باشد.و«حموله»اسم جمع است و از لفظ خود واحد ندارد و«حموله»به ضمّ«حا»بارها باشد [٦]و گوسپند را براى آن«فرش»خواند [٧]كه از خردى منفردش [٨]باشد بر زمين و فرش زمين مطمئن باشد،و فرش نقبى باشد [١٢٠-ر]به زير زمين.قال الرّاجز: [٩]

كمشفر النّاب تلوك [١٠]الفرشا
آنگه گفت: كُلُوا مِمّٰا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ [١١]؛بخورى [١٢]از آنچه خدا [١٣]شما را روزى كرده است.و لا تتّبعوا خطوات الشّيطان،و پيروى مكنيد [١٤]گامهاى شيطان را.

[٢] [١] .مج،وز،مل+شعر.

[٣] .مج،وز،مل،آج،لب:اوردتنى.

[٥] [٤] .اساس:ندارد،با توجّه به مج افزوده شد.

[٦] .اساس،بم،آن:پارها،با توجّه به مج تصحيح شد.

[٧] .آج،لب:خوانند.

[٨] .مج،وز،آج،لب:متفرش.

[٩] .مج،وز،مل+شعر.

[١٠] .اساس،بم:بلوك،با توجّه به مج،تصحيح شد.

[١١] .سورۀ مائده(٥)آيۀ ٨٨.

[١٢] .مج،وز،مل،آج،لب،آف:بخوريد.

[١٣] .مج،وز،مل+تعالى.

[١٤] .آج،لب:پيرو مكنيد؛مج،وز،لت:پيگيرى مكنيد.