خداى شما را به اين اندرز مى‌كند تا همانا شما انديشه كنيد و غافل نباشى [١]از اين تا آنچه كردنى است كار بندى [٢]و آنچه ناكردنى است اجتناب كنى [٣].كوفيان خواندند الّا ابن كثير [٤]: تَذَكَّرُونَ ،بتخفيف«ذال»هركجا باشد،و باقى قرّاء بتشديد«ذال»يقال:ذكرت الشّىء ذكرا و ذكرا كالحفظ [٥]و الشّرب [٦]،و ذكر فعلى است متعدّى به يك مفعول چون عين مضاعف [٧]كنى [٨]متعدّى شود به دو مفعول،يقال ذكرت فلانا و ذكّرته كذا،قال الشّاعر: [٩]

يذكّر نيك [١٠]حنين [١١]العجول [١٢] و نوح الحمامة تدعو [١٣]هديلا
و كذلك اذكرته كذا،يادداشت دادم [١٤]فلان چيز را،و تذكّر مطاوع«ذكّر» باشد و او متعدّى باشد به يك مفعول،و قال الشّاعر: [١٥]

تذكّرت ارضا بها اهلها من أخوالها و من اعمامها
و قال آخر: [١٦]

تذكّرت ليلى لات حين ادّكارها [١٧] و قد حنى الاضلاع ضلّ بتضلال
آن‌كه [١٨]به تخفيف خواند،گفت:اصل او تتذكّرون [١٩]بود،يك«تا»بيفگندند و آن«تا»ى تفعّل باشد دون حرف مضارعت كه او براى معنى [٢٠]آمد فصار تذكّرون،

[١] .مج،وز،مل،آج،لب،آف،آن:نباشيد.

[٢] .مج،وز،مل،آج،لب،آف:بنديد.

[٣] .مج،وز،مل،آج،لب،آف:كنيد.

[٤] .مج،وز،مل:أبو بكر.

[٥] .آج،لب:كالحفيظ.

[٦] .آج:و الشّريف.

[٧] .وز،مل:مضعف.

[٨] .مل:كنيد.

[١٦] [١٥] [٩] .مج،مل+شعر.

[١٠] .لب،بم:تذكرتك.

[١١] .لب،بم،آف:حين.

[١٢] .مج،لب،بم،آف:الفحول.

[١٣] .مج،وز،آج،لب:يدعو.

[١٤] .مج،وز،مل،لت:يادش دادم؛لب،بم:باداشت دادم؛آف:پاداش دادم.

[١٧] .اساس،مج،وز،مل،لت:اذكارها.

[١٨] .مج،وز،آج،لب،آف،لت:آنگه.

[١٩] .اساس.يتذكّرون،با توجّه به مج تصحيح شد.

[٢٠] .مج،وز،لت:معنيى.