روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٧٠ - ترجمه

و گرفتند قوم موسى از پس او از حلّى‌شان [١]گوساله تنى كه او را آوازى بود.نمى‌بينند كه او سخن نمى‌گويد [٢]و نمى‌نمايد ايشان را راهى كه گرفتند و بودند بيدادكاران.

چون در افتادند در دستهاشان و ديدند كه ايشان گمراه شدند،گفتند:اگر نبخشايد ما را خداى ما و نيامرزد ما را،باشيم از جملۀ زيان‌كاران.

و چون بازآمد موسى با قومش خشمناك اندوهگين [٣]،گفت:بد خليفتى كردى [٤]مرا از پس من شتاب‌زدگى كردى [٥]فرمان خدايتان را؟و بينداخت لوحها را و بگرفت سر برادرش،مى‌كشيد او را به خود.گفت اى پسر مادر من [٦]! قوم مرا ضعيف كردند و خواستند كه مرا بكشند [٧]شاد مكن به من دشمنان را و مكن مرا با گروه ستمكاران [٨].

گفت:خداى من بيامرز مرا و برادر مرا و درآر ما را [٩]در رحمت خود و تو گفت:خداى من بيامرز مرا و برادر مرا و در آر ما را [١٠]در رحمت خود و تو بخشاينده‌ترين بخشايندگانى.