روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٢٨ - ترجمه

بردارى [١]كه اين را تخصيص [٢]دگر به دنبال است.

اَلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ ،به آنان رسد كه متابعت اين پيغامبر امّى كنند،يعنى محمّد-عليه السّلام- [٣].چون چنين بود،همه امّت طمع [٤]رحمت كردند.خداى [٥]گفت:اين را تخصيصى [٦]دگر هست كه رسيدن رحمت برآن موقوف است،و آن متابعت آن مرد است كه در آخر آيت او را«نور»خواند،في قوله: وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ ،يعنى عليّ بن ابي طالب-على ما جاء في تفسير أهل البيت و أخبارهم.

اگر گويند:در حقّ«نور»گفت«انزل»و اين به قرآن لايق باشد نه به «علي»،گوييم جواب از اين لفظ«مع»است كه گفت:با اوش فروفرستادند چنان كه على نه از آسمان منزل است،رسول نيز منزل نيست از آسمان.پس هرچه مخالف در حق رسول گويد و إنزال او،ما در حقّ على بگوييم.و نه همه إنزال از آسمان باشد.آنچه از زمين نجد به زمن غور آيد آن را إنزال گويند،و رسول-عليه السّلام-از زمين نجد و مكّه فرستاده است،و آن زمينى[است] [٧]از [همۀ] [٨]عالم افراشته‌تر و رفيع‌تر،براى آن عاليه خوانند آن را چون رسول -عليه السّلام-از اين زمين مبعوث است و زمين بلند است،و آنچه جز آن است به اضافت با آن غور است.حكم اميرالمؤمنين على [٩]هم اين است براى آن‌كه از يك وكر [١٠]و آشيانه‌اند و از يك قبيله و يك بطن‌اند و از يك زمين و يك شهراند،بل از يك خانه‌اند و از يك نسب تا از ميان ايشان جز يك پدر مختلف نمى‌شود.

دگر آن‌كه روا بود كه معنى آن باشد كه:انزل معه من أصلاب الطّاهرين