بعد از او شريح بن عبيد روى به ميدان نهاد، و بر مركب تيزگام راه انجام زرّين‌ستام، سيمين لجام، سوار شده به چپ و راست مى‌تاخت و مرد را از بالش زين، بر فرش زمين مى‌انداخت.

به هر جا كه نيزه بر افراختى جهانى ز مردم تهى ساختى
به هر سو كه مركب برانگيختى به شمشير خون يلان ريختى
ناگاه مركبش خطا كرد و آن صوابكار بر زمين افتاد جمعى گرد وى درآمده به زخمهاى متوالى و ضربهاى متعاقب، اعضا و أجزاى مجتمعۀ وى را متفرّق ساختند.

١٥. شهادت مسلم بن عوسجه أسدى:

بعد از آن، مسلم بن عوسجۀ أسدى به ميان درآمد و او مرد مردانه بود و شجاع فرزانه، صائب رأى در غزوۀ آذربايجان، كارهاى عظيم كرده و كار بر مشركان به تنگ آورده چند نوبت قرآن پيش امير المؤمنين على «عليه السلام» گذرانيده، و خود را بدان درجه كه حضرت امير او را برادر خواندى، رسانيده. از مضايق خطرات چون تيغ جوهردار خود سرخ روى بيرون آمدى و در مهالك غزوات چون نيزۀ برق آثار خود سرافراز بودى.

گر ز او مغفر شكستى، بر سرگردان رزم تيغ او جوشن دريدى، بر تن مردان كار
به اجازت امام حسين «عليه السلام» روى به ميدان آورد، و طريدى مردانه و جولانى مبارزانه كرد. رجزى در مدح شاه شهيدان مى‌خواند و منقبت قبيل و محمدت عشيرۀ خود در اثناى آن بر زبان مى‌راند مقارن اين حال مبارزى از اهل خلاف و جدال به مبارزت وى بيرون آمد چون بحر جوشان و رعد خروشان از گرد راه بر مسلم حمله كرد، مسلم حملۀ او را رد نموده، نيزه‌اى بر پهلوى راستش زد كه سر سنان از جانب چپ بيرون آمد سپاه امام حسين خروش برآورده تكبير گفتند و نعرۀ صلوات به فلك أثير رسانيدند.