٢. المواهب العليّة في تفسير كتاب خالق البريّة، معروف به تفسير ملاّ حسين كاشفى. كه نخستين تفسير به زبان فارسى است، جهت وزير كبير نظام الدّين امير على شير نوائى، تأليف شده و در آغاز آن مقدّمات و معارف مربوط به تفسير را با ٢٢ عنوان در ضمن چهار اصل اساسى بيان داشته است. سپس سورۀ فاتحه، بقره، آل عمران، و تا آيۀ ٨٤ از سورۀ نساء را تفسير نموده است، ولى موفّق به إتمام و اكمال آن نشده است.

صاحب ريحانة الأدب مى‌نويسد: «اين تفسير افزون بر ٥٠ هزار سطر است و آن را تفسير «زهراوين» نيز مى‌گويند، چون شامل دو سورۀ كامل و دو گل درخشان قرآن: بقره و آل عمران مى‌باشد. دو نسخۀ خطّى از اين تفسير تحت شمارۀ ١٩٤٨ و ١٩٤٩ در كتابخانۀ مدرسۀ شهيد مطهّرى تهران (سپهسالار سابق) موجود است. بنا به تصريح صاحب ريحانة، همين تفسير را خود مؤلّف تلخيص نموده است و همين تفسير به نام «مختصر الجواهر» يا «عروس» نيز نام برده مى‌شود» .

تفسير دوّم او كه «المواهب العليّه» يا تفسير حسينى مى‌باشد برگيرندۀ تمام آيات قرآنى مى‌باشد. دو نسخۀ خطّى از آن تحت شمارۀ ١٩٨٨ و ١٩٨٩، و يك نسخۀ جلد اوّل آن از اوّل قرآن تا آخر سورۀ كهف، تحت شمارۀ ١٩٩٢، و در دو نسخۀ از جلد دوّم كه از سورۀ مريم تا پايان قرآن مجيد تحت شمارۀ ١٩٩٠ و ١٩٩١، و يك نسخه هم كه شامل ١٠ جزء اوّل قرآن است، تحت شمارۀ ١٩٤٢، و يك نسخه نيز كه از سورۀ يس تا آخر قرآن است، تحت شمارۀ ١٩٩٤ در كتابخانۀ مدرسه سپهسالار موجود مى‌باشد. و چندين بار در هندوستان و پاكستان به طبع رسيده است و در ايران نيز طبع منقّحى از آن با تصحيح و تحشيۀ دانشمند محترم، آقاى دكتر سيّد محمّد رضا جلالى نائينى در سال ١٣١٧ ه‌. ش در تهران به چاپ رسيده است.

ديگر آثار و تأليفات:

او علاوه بر تفاسير نامبرده داراى تأليفات گوناگون در رشته‌هاى متنوّع مى‌باشد كه نخستين آنها همين كتاب «روضة الشهداء» است كه پيش روى شما قرار دارد.

اين كتاب ذكر شهيدان از انبياء و اولياء به خصوص مصائب خامس آل عبا (ع) است چون مطالب اين كتاب را در مجالس عزادارى مى‌خواندند، و اين مجالس را مجالس روضه‌خوانى مى‌گفتند و خوانندۀ كتاب را روضه‌خوان مى‌ناميدند از اينرو عنوان «روضه يا روضة الشّهداء» اشتهار پيدا كرده است.