امّا عيسى موتم الاشبال كنيت او ابو يحيى است و او شيرى بكشت كه بچگان داشت و به موتم الأشبال ملقّب شد. يعنى يتيم كنندۀ شير بچگان. احمد مختفى پدرش مردى وجيه بود و پسرش محمّد اعلم علما بود به علم انساب عرب. و اعقاب على ابن عيسى در كرمان و خراسان هستند. و از اولاد زيد بن عيسى اكابر بسيار در ما وراء النهر و عراق عرب و فارس هست و عقب محمد بن اسحاق نيز به حد كثرت رسيده و احمد و على و على معقله و ابو نزار صابونى از آن نسلند. و از حسن عمارة بن عيسى بنى عقروقند و بنو جكاجك. اما محمد بن زيد الشهيد اصغر از اولاد زيد است و او را ابو جعفر گفتندى، به غايت فاضل و كامل بوده و به زهر مأمون شهيد شده و عقب او از پسرش ابى عبد اللّه جعفر شاعر است و محمد خطيب و احمد مسكن و قاسم اولاد وى‌اند. و صاحب دار الصّخر (الرجز) از اعقاب اوست و فرزندان او همه نقيب و بزرگ بوده‌اند. امّا عبد اللّه باهر از غايت غلبه نورانيّت بر رخسار مبارك وى بدين لقب ملقّب شد. و او با امام محمد باقر عليه السلام برادر اعيانى بوده و عقب او از پسرش محمد أرقط است. و عقب أرقط از اسماعيل، و او را دو پسر بود. حسين نيفسج و محمد اسماعيل وخ از نسل حسين‌اند و اعقاب او در قم بودند و محمد كوكبى هم از اولاد اوست و بنو الغريق در شام و مصر از نسل محمد بن اسماعيلند. و نقباى رى و ملوك ايشان و كوكبيان همه از نسل أرقطند و اللّه تعالى أعلم.

«فصل دوم در ذكر عقب امام محمد باقر «عليه السلام»

آن حضرت امام پنجم است. كنيت وى ابو جعفر لقب وى باقر و سبب تلقيب او بدين لفظ جهت توسّع و تبحّر او است در علوم، و گفته‌اند، اين لقب مر او را از قول رسول خداست. آورده‌اند، كه چشم جابر بن عبد اللّه انصارى «رضى اللّه عنه» در آخر عمر پوشيده شده بود، روزى امام محمّد باقر «عليه السلام» نزديك وى آمد و بر وى سلام كرد جابر جواب داد گفت: تو كيستى؟ گفت: من محمد بن على بن الحسينم. گفت: اى سيّد، فرا پيشتر آى و دست به من ده. امام فرا پيش رفت و دست به وى داد، جابر دست