سوزناك از سينۀ برآريد. در عيون الرضا مذكور است كه، روز عاشورا بگرييد و اين روز را روز محنت و مصيبت خود دانيد و ترك مهمّات دنيا كرده به مراسم مصيبت قيام نمائيد، كه هر كه روز عاشورا كارهاى دنيا بر طرف نهد، حق سبحانه و تعالى حاجتهاى دنيا و آخرت او برآورد و هر كه اين روز را روز ألم و غم خود شمارد، خداوند تعالى روز قيامت را روز فرح و سرور او گرداند. و ديدۀ وى در روضۀ جنان به جمال أهل بيت روشن گردد.

و هم در عيون الرضا در حديث ريّان بن شبيب آمده [١]كه، يا بن شبيب اگر مى‌خواهى كه در جنّت اعلى بر درجات، و على با ما باشى، پس بر اندوه ما اندوهناك باش و به غم ما غمگين شو، و بر تو باد دوستى ما كه هر كه كسى را دوست مى‌دارد، او را با آن كس حشر خواهند كرد.

اى پسر شبيب! اگر بگريى بر حسين «عليه السلام» به حيثيّتى كه قطره‌هاى اشك بر رخسار تو روان گردد، حق تعالى بيامرزد گناهان تو را از صغيره و كبيره و اندك و بسيار.

يا بن شبيب اگر خواهى كه به خداى رسى و تو را هيچ گناه نباشد، زيارت كن مر حسين «عليه السلام» را و اگر خواهى در غرفه‌هاى بهشت ساكن گردى، نفرين كن بر قاتلان حسين. و اگر شاد مى‌گرداند تو را آنكه بيابى ثواب كسانى كه در ملازمت امام حسين «عليه السلام» شهيد شده‌اند. هرگاه كه از واقعه كربلا ياد كنى، بر خاطر بگذران كه كاشكى من در آن معركه حاضر بودمى، تا بر آن شاه مظلومان جان نثار كردمى.

جان فدا كردمى به حق خدا بودى گر به روزگار حسين
آورده‌اند، كه عمرو بن ليث كه پادشاه خراسان بود و بعضى گويند كه برادرش يعقوب بن ليث قاعده‌اى وضع كرده بود كه هر اميرى از امراى وى كه هزار سوار مكمّل برو عرض كردى، گرز زرّين به وى دادى، روزى مجموع لشكر او عرض كردند صد و بيست امير با گرز زرّين در دفتر نوشته شد. و هر يك هزار سوار مكمّل داشتند، چون اين

[١] -حديث ريان بن شبيب از مشهورات مى‌باشد كه نوع ارباب مقاتل تمام يا بخشى از آن را بازگو نموده‌اند جهت كسب اطّلاع بيشتر رجوع شود. بحر الانوار ج ٤٤ ص ٢٨٥ امالى صدوق جلد ٧٢ رقم ٥-عيون اخبار الرضاء ج ١ ص ٢٩٩.