و منقولست كه سيّد عالم (صلى اللّه عليه و آله و سلم) از فحواى سوره فتح و مضمون آيه اَلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي [١]خبر ارتحال از اين عالم بى‌ثبات سريع الزوال دريافت و شعشعۀ آفتاب شوق رب الأرباب و ذوق مراجعت به وطن اصلى و خير المآب از مطلع ارجعي الى ربّك بر نفس مقدّس او تافت به يك ماه پيش از آنكه وفات كند خواصّ اصحاب را به خانه طلبيد و چون نظر مباركش بر ايشان افتاد قطرات عبرات از چشمۀ چشم مبارك بگشاد و همانا كه آن از غايت رحم و شفقت آن حضرت بود بر ياران كه ايشان را تحمّل بار هجران و طاقت وداع آن جان جهان چگونه تواند بود؟

وداع يار و ديارم چو بگذرد به خيال شود منازلم از آب ديده مالامال
ميان آتش سوزنده ممكنست آرام ولى در آتش هجران قرار و صبر، محال
پس از سر اهتمام به جهت حضّار مجلس بساط دعا بگسترانيد و فرمود:

«مرحبا بكم» فراخى عيش و دوام جمعيّت و كمال نعمت به شما واصل باد

«و حيّاكم اللّه بالسلام» و تحيت گويد خداى شما را به سلام كه دليل سلامت و وسيلۀ كرامت است.

«جمعكم اللّه» جمع دارد خداى شما را و از تفرقه محفوظ سازد.

«رحمكم اللّه» رحمت كند خدا مر شما را و مهربانى دربارۀ شما پاينده دارد

«حفظكم اللّه» شما را از آفات و مخافات نگهدارد.

«جبركم اللّه» شكستگيهاى شما را به درستى مبدّل كند.

«نصركم اللّه» و در همۀ احوال شما را يارى و نصرت دهد

«رفعكم اللّه» منزلت شما رفيع گرداند.

« وفّقكم اللّه» توفيق رفيق روزگار شما سازد.

[١] -سوره مائده، آيه:٣.