روضة الشهداء - کاشفی، ملا حسین - الصفحة ١٠ - باب اول در ابتلاى جمعى از انبياء عليهم التحيّة و الثناء
٢-اخلاق محسنى كه به سال ٩٠٠ به نام ابو المحسن ميرزا شاهزادۀ تيمورى نوشته است. و به او اهداء كرده است.
٣-مخزن الإنشاء در فنّ ترسّل و نامهنگارى مىباشد به سال ٩٠٧ تأليف نموده است.
٤-انوار سهيلى كه تحرير جديدى است از كتاب كليله و دمنه به قصد ساده كردن آن.
٥-فتوّت نامۀ سلطانى در شرح آداب جوانمردان (فتيان) و طبقات مختلف آنان.
٦-لبّ لباب مثنوى كه خلاصهاى است از لباب مثنوى به انتخاب كاشفى است كه در آغاز هر قطعه موضوع ابيات را توضيح داده است. اين كتاب با مقدّمۀ سعيد نفيسى به طبع رسيدهست.
٧-اسرار قاسمى: در مورد سحر و طلسمات و كيميا و ديگر علوم غريبه است. از اين كتاب تلخيصى به دست فرزند مؤلّف فخر الدّين على نگاشته آمده است كه به نام «كشف اسرار قاسمى» ناميده شده است.
٨-رسالۀ حاتميّه، در ذكر داستانهايى دربارۀ حاتم طائى كه به سال ٨٩١ ه. ق انجام يافته است. او فرد اديب و شاعرى بوده است كه سه نمونه از شعرهاى او نقل مىشود: او در مورد ولايت گويد:
ذريّتى سؤال خليل خدا بخوان
وز لا ينال عهدى جوابش بكن أدا
گرد تو را عيان كه امامت نه لايق است
آن را كه بوده بيشتر عمر، در خطا
از همين شعر و كتاب روضة الشّهداى او كه در مقام بيان فضيلت شهداء و مصائب اهل بيت (ع) است، شيعه بودن او معلوم مىگردد. وى در مقام عترت اين چنين مىسرايد:
دولت اگر دولت جمشيدى است
موى سفيد، آيت نوميدى است
مرد را دوستان صاحب دل
زيور دين، و زينت دنيا است
نعمت دهر اگر چه بسيار است
نعمتى بهتر از رفيق كجاست؟
گر نيايد نكتهاى، از فقه و فتوا در ميان
منهدم گردد اساس شرع و ملّت در جهان
او در وصف مركب امام (ع) آورده است:
تيزتك، چابك عنان، پولاد سُم، خارا شكاف
خُرد سر، كوچك دهان، لاغر ميان، فربه سرين
شير صولت، پيل پيكر، كوه كن، دريا گذر
رعد هيبت برق سرعت، باد جنبش، تيزبين