تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٩٧ - تفسير ابيات

ذكر كرامات شيبان راعى و بيان معجزهء هود
آيه
ذكر كرامات شيبان راعى و بيان معجزهء هود

((٤٨١٥)) همچو آن شيبان كه از گرگ عنيد وقت جمعه بر رعا خط مى كشيد
((٤٨١٦)) تا برون نايد از آن خط گوسفند نى درآيد دزد و گرگ با گزند
((٤٨١٧)) بر مثال دايره تعويذ هود كاندر آن صرصر امان آل بود
((٤٨١٨)) هشت روزى اندر اين خط تن زنيد ور برون مُثله تماشا مى كنيد (١)
((٤٨١٩)) بر هوا بردى فكندى بر حجر تا دريدى عظم و لحم از يكديگر
((٤٨٢٠)) يك گُره را بر هوا بر هم زدى تا چو خشخاش استخوان ريزان شدى
((٤٨٢١)) آن سياست را كه لرزيد آسمان مثنوى اندر نگنجد شرح آن
((٤٨٢٢)) گر به طبع اين مى كنى اى باد سرد گرد خط و دايرهء آن هود گرد ور به حرص اين مى كند گرگ نژند گو بيا در خط راعى كن گزند
((٤٨٢٣)) اى طبيعى فوق طبع اين ملك بين يا بيا و محو كن از مصحف اين
((٤٨٢٤)) مقريان را منع كن بندى بنه يا معلم را به مال و سهم ده
((٤٨٢٥)) عاجزى و خيره كاين عجز از كجاست عجز تو تابى از آن روز جزاست
((٤٨٢٦)) عجزها دارى تو در پيش اى لجوج وقت شد پنهانيان را نك خروج
((٤٨٢٧)) خرم آن كاين عجز و حيرت قوت اوست در دو عالم خفته اندر ظل دوست
((٤٨٢٨)) هم در آخر عجز خود را او بديد مرده شد دين عجايز برگزيد
((٤٨٢٩)) چون زليخا يوسفى بر وى بتافت از عجوزى در جوانى راه يافت
((٤٨٣٠)) زندگى در مردن و در محنت است آب حيوان در درون ظلمت است همچنان نمرود آن الطاف را زير پا بنهاد از جهل و عمى
آيه « سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَثَمانِيَةَ أَيَّامٍ ٦٩ : ٧ . » (٢)

(١) مثله بريدن اعضاى شريف آدمى از روى تعذيب و اهانت بر او . .
(٢) سوره الحاقه ، آيهء ٧ . .