تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٦٣ - در بيان سبب تأخير در اجابت دعاى مؤمن از حضرت عزت

روايت
تفسير ابيات


((٤٢٣٦)) كه مرا كارى است با تو يك زمان منتظر مى باش اى خوب جهان تا بدين حيلت فريباند ورا تا مطيع و رام گرداند ورا مثل آن كمپير دان بىگانگان شاهد و خوش روى مثل مؤمنان
روايت « عن ابى عبد الله عليه السلام قال ان العبد ليدعو فيقول الله تعالى قد استجبت له و لكن احبسوه بحاجته فانى احب صوته و ان العبد ليدعو فيقول الله تبارك و تعالى : عجلوا له حاجته فانى ابغض صوته » (١) ( از امام صادق عليه السلام است كه فرمود : بنده خدا دعا مى كند و خداوند به دو فرشته مى فرمايد : دعايش را مستجاب كردم ، ولى حاجتش را نگه داريد و ندهيد ، زيرا من صداى او را دوست مى دارم و بندهء ديگرى دعا مى كند ، خداوند متعال مى فرمايد : در بر آوردن حاجتش تعجيل كنيد ، زيرا آوازش را خوش نمى دارم . ) تفسير ابيات سرانجام آن وارث به گريه افتاد و اشك چشمش مزرعهء دين را آبيارى كرد دو دست در دعا زد و خواستار گنج بىرنج گرديد . بسا انسان مخلص كه در دعايش ناله ها سر مى دهد و دود آه خالصش به آسمانها سر مى كشد و بوى منقل سينهء گناه كارى كه در حال ناله است بر بالاى سقف برين مى رود . فرشتگان با ناله و زارى به خدا مى گويند :
« كاى مجيب هر دعا و مستجار » -

((٤٢٢٠)) بندهء مؤمن تضرع مى كند او نمى داند به جز تو مستند
تو كه به همهء بىگانگان عطاها مى كنى و آرزوى هر خواهنده را بر مى آورى ، بندهء مؤمن تو ناله ها مى كند و آه ها مى كشد و تمناها دارد .
خداوند در پاسخ فرشتگان مى فرمايد : ما نالهء مؤمن را دوست مى داريم به مؤمنان بگوييد : ناله كنند كه عزت آنان در ناله و زارى است .

(١) وافى ، فيض كاشانى ، ج ٥ ص ٢٢٩ . .