تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٧٤ - آيه

حَتَّى إِذا أَدْرَكَه اَلْغَرَقُ قالَ آمَنْتُ أَنَّه لا إِله إِلَّا اَلَّذِي آمَنَتْ بِه بَنُو إِسْرائِيلَ وَأَنَا مِنَ اَلْمُسْلِمِينَ . آلآنَ وَقَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَكُنْتَ مِنَ اَلْمُفْسِدِينَ ١٠ : ٩٠ - ٩١ » [١] ( و ما بنى اسرائيل را از دريا عبور داديم و فرعون و لشكريانش براى ستمگرى و عداوت به دنبال آنان رفتند ، در آن هنگام كه به غرق شدن نزديك شده بود گفت : ايمان آوردم به اين كه خدايى جز آن خدا كه بنى اسرائيل به آن ايمان آورده‌اند وجود ندارد و من از گروه مسلمانانم . [ خطابى رسيد كه : آيا حالا كه مرگ گريبانت را گرفته است ؟ ] تو پيش از اين عصيانگر و از فساد كنندگان در روى زمين بودى ) .
« وَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا هُوداً وَاَلَّذِينَ آمَنُوا مَعَه بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَنَجَّيْناهُمْ مِنْ عَذابٍ غَلِيظٍ ١١ : ٥٨ » [٢] ( وقتى كه تحقق خواستهء ما فرا رسيد ، هود و كسانى را كه با او بودند به رحمت خودمان نجات داديم و آنان را از عذاب بسيار سخت رهايى بخشيديم ) .
« وَأَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ . سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَثَمانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً فَتَرَى اَلْقَوْمَ فِيها صَرْعى كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ ٦٩ : ٦ - ٧ » [٣] ( و اما قوم عاد با باد طوفانى بسيار شديد كه قدرتش از اندازه ها بيرون بود هلاك شدند . خداوند اين باد را هفت شب و هشت روز متصل و بدون انقطاع بر آنان مسلط ساخت . در آن روزها و شبها قوم عاد را مى ديدى كه همهء آنان مانند ريشه هاى پوسيده و تو خالى نخل بر روى زمين افتاده بودند ) .
« وَقارُونَ وَفِرْعَوْنَ وَهامانَ وَلَقَدْ جاءَهُمْ مُوسى بِالْبَيِّناتِ فَاسْتَكْبَرُوا فِي اَلأَرْضِ وَما كانُوا سابِقِينَ . فَكُلاًّ أَخَذْنا بِذَنْبِه فَمِنْهُمْ مَنْ أَرْسَلْنا عَلَيْه حاصِباً وَ

[١] سوره يونس ، آيهء ٩٠ و ٩١ . .
[٢] سوره هود ، آيهء ٥٨ . .
[٣] سوره الحاقة ، آيهء ٦ و ٧ . .