تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٧٢ - در بيان حديث الصدق طمأنينة و الكذب ريبة

آيه
تفسير ابيات


((٤٣٠٦)) آب شورى نيست درمان عطش وقت خوردن گر نمايد سر دو خوش
((٤٣٠٧)) ليك خادع گشت و مانع شد ز جست زآب شيرينى كز او صد سبزه رست
((٤٣٠٨)) همچنين هر زرّ قلبى مانع است از شناس زرّ خوش هر جا كه هست
((٤٣٠٩)) بال و پرّت را به تزويرى بريد كه مراد تو منم گير اى مريد
((٤٣١٠)) گفت دردت چينم و خود درد بود خار بود ار چه به صورت ورد بود
((٤٣١١)) رو ز درمان دروغين مى گريز تا شود دردت مصيب و مشك بيز
آيه « مَرَجَ اَلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ . بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ ٥٥ : ١٩ - ٢٠ . » (١) ( دو دريا را به سوى هم مى فرستد و ميان آن دو مانعى است كه بهم مخلوط نمى شوند ) .
« وَلا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيه مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوه ٤٩ : ١٢ » (٢) ( بعضى از شما غيبت ديگرى را نكند ، آيا كسى از شما هست كه خوردن گوشت مردهء برادرش را دوست بدارد ؟ [ نه ] شما كراهت داريد ) تفسير ابيات فقير داستان خواب ديدن و گنج طلا را با عسس در ميان نهاد . عسس از صدق و خلوص او شكوفان گشت . بوى صدق از سوگند فقير و سوزش درونش از اسپندى كه در دلش مى سوخت آشكار مى گشت . از گفتار درست دل آدمى مى آرامد ، چونان تشنه كه از آب گوارا آرامش مى گيرد ، مگر آن دلهاى پوشيده كه بيماريش نمى گذارد ميان پيامبر و شخص كودن فرقى بگذارد ، و الا آن پيغام كه از محل شايسته بر خيزد ، اگر به ماه بزند ماه مى شكافد . آرى -

((٤٢٧٩)) مه شكافد وان دل محبوب نى ز آن كه مردود است او محبوب نى

(١) سوره الرحمن ، آيهء ١٩ و ٢٠ . .
(٢) سوره الحجرات ، آيهء ١٢ . .