تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦٨ - زنان پارساى اهل كتاب

ثانيا: شوى او ملتزم شود كه حقوق شرعى‌اش را ادا كند، و اين حقوق شرعى مهر اوست كه اجر پارسايى و اخلاص و يك‌دله شدن او با شوى خود است و هر گاه كه شوى او را به او نياز جنسى بود زن تمكين كند.

ثالثا: هدف مرد از ازدواج تنها به روابط جنسى منحصر نشود به اين معنى كه با زنى ازدواج كند فقط براى اين كه مدتى محدود از مقاربت با او لذت ببرد و بس. بلكه بايد هدفش بناى دژ استوار زناشويى باشد بدين گونه كه هر يك حقوق ديگرى را كاملا رعايت نمايد.

چهارم: بايد كه هدف فراتر از برقرار كردن يك دوستى آبكى ميان زن و مرد باشد، بدين گونه كه اگر يكى از آنها براى ديگرى خدمتى انجام داد چشم آن داشته باشد كه از آن طرف خدمتى شايان‌تر صورت پذيرد. نه، هرگز. بلكه بايد دو طرف وقتى به اين دوستى رضا دهند كه روابطشان بر اساس احكام شرعى همراه با تعهد و التزام باشد.

تو مى‌توانى به دوستان و خويشاوندانت هديه بدهى و از آنان هديه بپذيرى.

زيرا اين گونه تبادل هدايا منجر به اختلاف و نزاع نخواهد شد و ديگر روابط اجتماعى را متزلزل نمى‌سازد ولى تو نبايد با يك زن اجنبى عشق و رابطه جنسى را چون هديه‌اى مبادله كنى زيرا رابطه جنسى يك مسئله مهم زندگى بشرى و ركن اساسى از اركان تعاون اجتماعى است. اگر اجازه داده شود كه سكس نيز بر حسب ميل و هواى دو طرف مبادله شود و هيچ ضابطه قانونى نباشد سرانجام آن گسستن رشته‌هاى روابط اجتماعى است و تزلزل در بنيان اجتماعى. از اين رو اسلام براى روابط جنسى قوانينى معين كرده/ ٣٠٤ تا اين روابط بر اساس آن قوانين استوار گردد.

«إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسافِحِينَ وَ لا مُتَّخِذِي أَخْدانٍ‌- هر گاه مهرشان را بپردازيد به طور زناشويى نه زناكارى و دوست‌گيرى.» قرآن خروج از اين نظام را با خروج از دين يكسان شمرده، زيرا عقيده گفتار نيست عمل و سلوك است.