تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٨٣ - شستشو زكات بدن

نفسانى است به ميان مى‌آورد. زيرا ارتباط با مسلمانان يا راز و نياز با خدا در حالى كه هنوز جوّ معاشرت جنسى- جوى كه فرورفتن آدمى است در شهوت و دور شدن موقت از شرم و آزرم انسانى- موجود است، شايسته نيست.

از اين رو غسل مقرر شده تا بدن از پليدى جنابت پاك شود و روح براى دخول در آفاق ديگر انسانى آمادگى يابد.

«وَ لا جُنُباً إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ حَتَّى‌ تَغْتَسِلُوا- و نه در حال جنابت، تا غسل كنند.» جنب فقط مى‌تواند از مسجد بگذرد، يعنى از درى داخل شود و از در ديگر بيرون رود. از اين رو در مجامع مسلمانان نمى‌تواند شركت كند مگر به صورت رهگذر.

هر گاه وضو يا غسل دشوار باشد، خاك را به عنوان يكى از مطهرات معين فرموده است تا هم جسم، پاك شود و هم روح، مهيّا. زيرا خاك پاك‌كننده است و شخص را بسنده است تا ده سال هم اگر هم چنان عذر بر جاى باشد.

«وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى‌ أَوْ عَلى‌ سَفَرٍ أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنَ الْغائِطِ أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَيَمَّمُوا- اگر بيمار يا در سفر بوديد يا از مكان قضاى حاجت بازگشته‌ايد يا با زنان جماع كرده‌ايد و آب نيافتيد با خاك پاك تيمم كنيد.» «تيمموا» يعنى به زمين توجه كنيد و «صَعِيداً طَيِّباً- يعنى زمينى كه از پليديها پاك باشد.» «فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَ أَيْدِيكُمْ‌- و روى و دستهايتان را با آن خاك مسح كنيد.»/ ٩٠ يعنى با آن خاك پاك دستها به خاك زنيد و پيشانى را تا بينى مسح كشيد سپس پشت هر دو دست را.

«إِنَّ اللَّهَ كانَ عَفُوًّا غَفُوراً- هر آينه خداوند آمرزنده و مهربان است.» كه كار دين بر شما آسان كرده و به جاى آب برايتان خاك را قرار داده تا