تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤١ - توبه براى كه؟ و چگونه؟

تهمت به زنا هم در صورتى كه چهار تن مرد بدان شهادت ندهند عقوبتى مقرر كرده و گويد

«وَ الَّذانِ يَأْتِيانِها مِنْكُمْ فَآذُوهُما فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللَّهَ كانَ تَوَّاباً رَحِيماً- و آن دو تن را كه مرتكب آن عمل شده‌اند بيازاريد و چون توبه كنند و به صلاح آيند از آزارشان دست برداريد، زيرا خدا توبه‌پذير و مهربان است.» اين آزار دادن گاه بدين گونه است كه آن دو را در برابر مردم بدارند و رسوا كنند يا آن دو را شلاق زنند يا به امر حاكم به زندان كنند يا سرشان را بتراشند و يا سخت ملامتشان كنند.

توبه براى كه؟ و چگونه؟

[١٧] از آنجا كه تهمت و افتراء زدن در امور جنسى در جامعه فراوان است و بسيارى از مردم گاهگاه مرتكب آن مى‌شوند، قرآن مؤمنان را مورد نواخت خويش قرار داده و آنان را به توبه دعوت كرده.

«إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً جز اين نيست كه توبه از آن كسانى است كه به نادانى مرتكب كارى زشت مى‌شوند و زود توبه مى‌كنند. خدا توبه اينان را مى‌پذيرد. زيرا خدا توبه‌پذير و مهربان است.»/ ٤٣ [١٨] «وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ‌- توبه كسانى كه كارهاى زشت مى‌كنند و چون مرگشان فرا مى‌رسد مى‌گويند كه اكنون توبه كرديم پذيرفته نخواهد شد.» در اينجا دو دسته مردمند: دسته‌اى كه روحيه ايمانى دارند و عذاب خدا را ياد مى‌كنند و از آن مى‌ترسند و مى‌پرهيزند از اين رو چون مرتكب خطايى شوند فورا توبه مى‌كنند و كسانى كه روى به توبه نمى‌آورند مگر آن گاه كه به توبه مجبور شوند.

خداوند توبه دسته اول را مى‌پذيرد.