تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٥٠ - صفات جامعه فاضله

خدا دوستشان دارد، آنان هم خدا را دوست دارند. خداوند در حق ايشان تفضل مى‌كند و ايشان در راه خدا فداكارى. انسجامشان با يكديگر به درجه تواضع و ايثار مى‌رسد، در برابر مؤمنان فروتن‌اند و در برابر بيگانگان احساس قدرت و سرفرازى مى‌كنند و در مقابل كفار سركش. همواره در راه خدا جهاد مى‌كنند و اين جهاد مستمر از ايمان راستينشان به خداوند سرچشمه مى‌گيرد نه از طوفانهاى اجتماعى. از اين روست كه از ملامت هيچ ملامتگرى نمى‌ترسند. همه اين صفات از خداست از ايمان و توكل بر او در نتيجه از نعمتى كه بر بشر ارزانى داشته. نعمتى كه به هر يك از بندگانش كه بخواهد ارزانى مى‌دارد. زيرا نعمت او گسترده است و او به مستحقان بذل نعمت نيك آگاه است.

اينان همان كسانند كه در خور ولايت در جامعه اسلامى هستند. زيرا ولايت/ ٤٠٥ اساسى از آن خداست و سپس رسول او، سپس كسانى كه ايمان آوردند و نماز بر پاى مى‌دارند. و در حال ركوع انفاق مى‌كنند. هر كس اين چنين ولايت را بحق بپذيرد از ياران خداست و ياران خدا پيروزاند.

اما كفار، بر مسلمانان حرام است كه آنها را به دوستى برگزينند نه تنها به آن سبب كه نماز نمى‌خوانند، بلكه از آن رو كه نماز را هم مسخره مى‌كنند. بايد كه مسلمان عهدى را كه با خدا بسته رعايت كند و از او بترسد و كفار و اهل كتاب را به دوستى برنگزيند.

اينان نماز را به مسخره مى‌گيرند، زيرا واقعيت نماز را درنمى‌يابند و از رابطه آن به تزكيه انسان و تربيت جامعه بى‌خبرند.

شرح آيات

صفات جامعه فاضله‌

[٥٤] مپندار كه اگر تو با بيگانگان دوستى ورزيدى جامعه اسلامى از تو اثر خواهد پذيرفت يا تو از مقربان بيگانه خواهى شد. هرگز، تو به زودى در دين خود مرتد مى‌شوى و از جامعه اسلامى جدا مى‌افتى هر چند در آن جامعه صاحب نام و آوازه‌