تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٩٣ - دين خدا بزرگترين گنج

زيرا با مصالح دنيوى ايشان منافات داشت. قرآن آمد و حقيقت را آشكار ساخت و مجددا بر آن تأكيد ورزيد. بر مردم واجب است كه بر فرمانرواى ستمگر خويش شورش كنند ولى اين امر را علماى اهل كتاب از مردم مخفى ساخته بودند تا اسلام آمد و آن را اظهار كرد.

آيين مكمّل آمد تا بعضى امور را كه مشروع ساختن آنها ضرورى بود و در موارد و شرايط خاصى حرام شده بودند بار ديگر مشروع سازد. مثل خوردن برخى گوشتها كه يعقوب آنها را بر خود حرام كرده بود و خداوند در مرحله‌اى آنها را بر بنى اسراييل حرام كرد و اين امر يا صرفا براى تأسّى به يعقوب بود و يا براى تاديب/ ٣٣٥ بنى اسراييل. اسلام آمد و آن حرمت از ميان برداشت.

«يا أَهْلَ الْكِتابِ قَدْ جاءَكُمْ رَسُولُنا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيراً مِمَّا كُنْتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْكِتابِ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ- اى اهل كتاب پيامبر ما نزد شما آمد تا بسيارى از كتاب خدا را كه پنهان مى‌داشتيد برايتان بيان كند و از بسيارى درگذرد.»

دين خدا بزرگترين گنج‌

آيين آسمانى نور و كتاب است. نور است زيرا در ضمير بشر مشعل عقل را برمى‌افروزد تا راه زندگى را با بصيرت و بينايى بپيمايد.

اديان آسمانى، خدا را همواره به ياد آدميان مى‌آورد و دريچه‌هاى بصيرتشان را به نشانه‌هاى قدرت پروردگار در عالم وجود مى‌گشايد. انسان را با خرد دمساز مى‌سازد و از هوى و هوس و اميال نفسانى و خشم و غفلت بر حذر مى‌دارد، در نتيجه او را از هر چه ابواب معرفت را به روى قلب او بربندد و پرتو درخشان عقل را از وجود او محجوب دارد دور مى‌سازد.

چون عقل آدمى از بند نفس آزاد گرديد و ديده بصيرتش بينا شد، بسيارى از اسرار پنهانى حيات را خواهد شناخت خواه اديان آسمانى به آنها تصريح كرده باشند و بتفصيل بيان كرده باشند، يا نه.