تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٨١ - راه پيروزى

[١١] نعمت ايمان قطب ديگر نعمتهايى است كه طليعه آنها نعمت عزت و قناعت است. عربهاى جاهلى مردمى ذليل و خوار بودند. هر فرومايه پست و ناچيز در آنان طمع مى‌كرد. اسلام آمد و روح دلاورى و اتحاد در آنها دميد. پس بر دشمنان خود پيروز گرديدند.

بر ماست كه همواره در اين انديشه باشيم كه پيش از اسلام چگونه بوده‌ايم پس از ايمان به چه عزت و اعتبارى رسيده‌ايم يادآورى اين دو حالت ما را وادار مى‌كند كه به ارزش ايمان بيشتر پى ببريم و واجبات دينى را با جديت بيشترى انجام دهيم. و از مهمترين وظايف ما عمل به مواد پيمانى است كه پيش از اين از آن ياد كرديم.

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَنْ يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ/ ٣٢٠ أَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ‌- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از نعمتى كه خدا به شما ارزانى داشته است ياد كنيد، آن گاه كه گروهى قصد آن كردند تا بر شما دست يابند. خدا دست آنان از شما كوتاه كرد.» زيرا خداوند در دلهايشان بيم افكند و آنان گريزان بازگشتند.

راه پيروزى‌

«وَ اتَّقُوا اللَّهَ‌- و از خدا بترسيد.» بدين گونه برنامه‌هايى را كه براى شما ترتيب داده است اجرا كنيد و پيمانى را كه ميان شما و خدا است به سر بريد.

«وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ‌- و مؤمنان بر خدا توكل مى‌كنند.» بنا بر اين، از آن نيروهاى اجتماعى كه براى منحرف ساختنشان از راه خدا و كارهاى خدايى منحرف مى‌دارند و مانع آن مى‌شوند كه همانند يك امت معتقد به رسالت وظايف خويش انجام دهند نبايد بترسند. بلكه حتى در زير فشار دشمنان هم چنان به راه حق روند.

آن عامل اصلى كه در نبرد ميان جاهليت و اسلام سبب پيروزى مسلمانان‌