تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٣٦ - غلو

يعنى عيسى خدا نيست و ولادت خارق العاده او يكى از دلايل عظمت و قدرت خداست و آن بر الوهيت عيسى دلالت ندارد.

«وَ كَلِمَتُهُ أَلْقاها إِلى‌ مَرْيَمَ وَ رُوحٌ مِنْهُ‌- و كلمه او بود كه به مريمش افكند و روحى از او بود.» كلمة اللَّه يعنى مشيتى كه در كلمه «كن» متبلور شده. «كن» كلمه‌اى است كه بدان همه اشياء تحقق يافته‌اند. خداوند آسمان و زمين را بدين گونه خلق كرده است و همچنين عيسى را. خدا گفت «كن» يعنى موجود شو و عيسى در رحم مادرش موجود شد از اين جهت از آن به «القاها الى مريم» (به مريمش افكند) تعبير مى‌كند يعنى آن كلمه‌اى كه خداوند بر مريم نازل كرد و از آن عيسى عليه السلام وجود يافت.

و اين امر بدينگونه صورت گرفت كه جبرئيل به صورت مردى درآمد و در گريبان مريم دميد و از اين دميدن (نفخه) عيسى را خدا خلق كرد.

اما روح، آن سان كه براى من معلوم شده همان روح القدس است كه خدا عيسى را به آن تأييد كرد و عيسى علم غيب مى‌دانست و مردگان را زنده، مى‌كرد و ديگر معجزات از او سر مى‌زد.

بنا بر اين، معجزات عيسى دليل بر اين نيست كه خدايى است غير از اللَّه بلكه دليل بر اين است كه عيسى از روح خدا بهره مى‌گرفته است.

«فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ‌- پس به خداوند و پيامبرانش ايمان بياوريد.» خواه آنان را بدون پدر خلق كرده باشد، يا نه. خواه مرده زنده كنند، يا نه.

مهم اين است كه كسى از جانب خداوند رسول باشد و مهم نيست كه اين امتيازها را هم داشته باشد يا نه.

«وَ لا تَقُولُوا ثَلاثَةٌ انْتَهُوا خَيْراً لَكُمْ إِنَّمَا اللَّهُ إِلهٌ واحِدٌ سُبْحانَهُ أَنْ يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ/ ٢٦٦ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كَفى‌ بِاللَّهِ وَكِيلًا- و مگوييد كه سه چيز است. از اين انديشه‌ها باز ايستيد كه خير شما در آن خواهد بود. جز اين نيست كه اللَّه خدايى يكتاست منزه است از اينكه صاحب فرزندى باشد. از آن اوست‌