تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٨٥ - سازش در پيوندهاى خانوادگى
تَنْكِحُوهُنَ- از تو درباره زنان فتوى مىخواهند. بگو خدا درباره آنان به آنچه در اين كتاب بر شما خوانده مىشود، فتوى داده است. اين فتوى در باب آنها و زنان پدر مردهاى است كه حق مقررشان را نمىپردازيد و مىخواهيد ايشان را به نكاح خود درآوريد.» همچنين حقوق مستضعفان، از خردسالان و يتيمان. همه اين حقوق بايد كاملا رعايت شوند.
«وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدانِ وَ أَنْ تَقُومُوا لِلْيَتامى بِالْقِسْطِ- نيز در باب كودكان ناتوان است و بايد درباره يتيمان به عدالت رفتار كنيد.» بر مؤمن است كه از روى نيكوكارى به هنگام اداى حقوق اين طبقات چيزى بر آن بيفزايد و بداند كه هر عمل خيرى نزد خداوند مكتوب است.
«وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِهِ عَلِيماً- و هر كار نيكى كه انجام مىدهيد خدا به آن آگاه است.»
سازش در پيوندهاى خانوادگى
[١٢٨] هم چنان كه بر مرد واجب است كه حقوق زن را كاملا ادا كند بر زن نيز مقرر است كه به نوبه خود از پارهاى از حقوق خود گذشت كند، مخصوصا هر گاه ببيند كه شوهرش در اداى حقوق او سهلانگارى مىكند يا حتى به كلى از او اعراض مىنمايد.
«وَ إِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً أَوْ إِعْراضاً فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يُصْلِحا بَيْنَهُما صُلْحاً وَ الصُّلْحُ خَيْرٌ- اگر زنى دريافت كه شوهرش با او بىمهر و از او بيزار شده است، باكى نيست كه هر دو در ميان خود طرح آشتى افكنند كه آشتى بهتر است.» اسلام براى روابط اجتماعى حدود ثابتى مقرر كرده است و مردم را فرمان داده كه به هنگام اختلاف مطابق آن قوانين عمل كنند. ولى از قانون تراضى و صلح در مواقع لزوم غفلت نورزيده است. مثلا مهر حقى از حقوق زن است و مرد نبايد