تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧٤ - شيطان و فساد زندگى

هدفهاى شيطان‌

[١١٨] داستان ملائكه با شياطين فرق مى‌كند. ملائكه، بندگان فرمانبردار خدايند، تنها كسى را شفاعت مى‌كنند كه خدا از او راضى باشد. در نتيجه تقرب به آنها سودى نمى‌كند زيرا سخن آخر سخن خداست. اما شياطين مطرودين درگاه خدايند و لعنت شدگانند، ولى اكنون خدا آنها را مهلت داده است و اين بدان معنى نيست كه مى‌توانند افراد بشر را گمراه كنند يا قادرند در برابر قدرت و هيمنه خداوندى مقاومت ورزند، هرگز، بلكه خداوند آنها را مدتى مهلت داده تا بندگانش را به آنان امتحان كند.

پس شيطان همان ابليس است.

«لَعَنَهُ اللَّهُ‌- خدايش لعنت كند.» «وَ قالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ نَصِيباً مَفْرُوضاً- گروهى معين از بندگانت را به فرمان خويش مى‌گيرم.» شيطان كه نماينده قواى شر و خطاست همواره بشر را به اعمال زشت ترغيب مى‌كند/ ١٩٤ و او را در وادى جهل و ضلالتش سرگردان رها مى‌سازد ولى او را بر گمراه ساختن همه افراد بشر توانايى نيست بلكه برخى از فرزندان آدم را گمراه مى‌سازد.

از اين رو در آيه آمده است «گروهى معين از بندگانت را» و گروه ديگر را كه اهل ايمانند رها مى‌كند.

شيطان و فساد زندگى‌

[١١٩] شيطان براى گمراهى بشر از سلاح آرزوها استفاده مى‌كند بنا بر اين بايد آرزوهاى دور و دراز را رها كنيم تا سلاح شيطان بر ما كارگر نباشد.

شيطان گاه بذر آرزوهايى چون درازى عمر و جاويد زيستن در دنيا و فرمانروايى دايم و ثروت بسيار در دل ما مى‌كارد، همچنين به انسان القاء مى‌كند كه‌