تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢٢ - رهبرى، سمبل امت

پراكنده شوند يا آهنگ تغيير مسير آن در دل بپرورانند.

رهبرى، سمبل امت‌

[٨٢] رهبرى سياسى خلاصه نظام سياسى است و نظام سياسى به نوبه خود تجربه فرهنگ و تمدن امت و نمونه سلامت ديد و صحت قانونگذاريهاى اوست.

چون تركيب واقعى رهبرى، با شعارهاى سياسى يا با افكار/ ١٣٣ و فرهنگ امت تناقض پيدا كند، دليل تناقض در قانونگذارى يا دليل انحرافات در ارزشها و فرهنگى است كه امت مدعى التزام آنهاست.

مثلا اگر امت مدعى دفاع از آزادى باشد و رهبرى سياسى اعمالش بر اساس ديكتاتورى يا چيزى شبيه ديكتاتورى، در اين صورت آزادى را چه معنى تواند بود.

يا مثلا اگر نظام ادعا كند كه خود را به تقوى ملتزم مى‌دارد و در رأس حاكميت مردى فاسق و فاجر قرار داشته باشد، يا ادعا كند كه ارزش دادن به علم سبب تعالى فرهنگ امت مى‌شود، آن گاه حكّام مجموعه‌اى از جاهلان باشند اين ادعا بيهوده است، آيا ممكن است كه امت براى علم ارزش قايل شود بدون آنكه رهبران به حيله و دانش آراسته باشند؟

بدين گونه تركيب رهبرى سياسى نمونه زنده‌اى است از حقيقت امت و نوع تمدن آن و طبيعت ارزشهاى حقيقى آن.

امت اسلامى از آن گونه رهبرى متابعت مى‌كند كه نماينده روح اسلام يعنى پيامبر و خلفاى او، پيشوايان تقوى و يقين باشد. پيروى از اينان براى حصول مصالح زودگذر نيست، بلكه به خاطر خدا و تحقق ارزشها و قوانين اوست و اين سالم‌ترين راهنما بر طبيعت حقه اسلام است و دور از هر تناقضى.

«أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً- آيا در قرآن نمى‌انديشند؟ هر گاه از سوى ديگرى جز خداوند مى‌بود در آن اختلاف بسيار مى‌يافتند.» تناقضات اديان و اصول و مبادى آنها و انسجام اسلام، فقط در حوزه رهبرى‌