تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٠٤ - اطاعت دليل ايمان است

ساز است، جوانى را مى‌بيند كه حاضر است تا سر حد مرگ در اين نبرد مطيع فرمان او باشد. بدون ترديد اين جوان در درگاه خداوندى از صالحان است حتى اگر مثلا در گرفتن روزه قدرى سهل‌انگار باشد. اطاعت او از امامش و فداكارى او در پيكار گاه ممكن است شفيع او در سهل‌انگارى‌اش در امر روزه داشتن شود. زيرا پيروزى در اين نبرد سرنوشت ساز چه بسا موجب اقامه شعاير دينى از جمله روزه داشتن گردد ولى/ ١١٣ نبايد اين مسئله موجب شود كه در انجام واجبات مهمتر و از آن جمله اطاعت امام قصور ورزيم. زيرا اين واجبات گاه در اين مورد شفاعت نمى‌كنند و گاه خداوند دعاى رسول را مستجاب نمى‌سازد، پس در اين حال چه بايدمان كرد.

اسلام كه حتميت قبول شهادت را رد مى‌كند يكى از فوايدش اين است كه مسلمان خود را به ورطه گناه نمى‌افكند. هم چنان كه وجود انديشه شفاعت اساسا او را كمك مى‌كند كه بر واجبات مهمتر اهتمام ورزد حتى اگر به حساب واجباتى باشد كه از اهميت كمترى برخوردارند.

پيچيدگى مسئله شفاعت و اختلافات بزرگى كه ميان اصحاب مقالات وجود دارد ما را وادار مى‌كند كه به مناسبت اين آيه پيرامون آن بحث كنيم. زيرا در اين آيه از مسئله شفاعت مستقيما سخن رفته است و هم چنان كه ملاحظه مى‌شود مسئله شفاعت در سياق آياتى آمده است كه در آنها از ضرورت اطاعت از رسول بحث شده است. و اين امر فراياد ما مى‌آورد كه ذكر شفاعت از آن رو به ميان آمده تا هر چه بيشتر اطاعت از رهبرى اسلامى را پابرجاتر و استوارتر گرداند.

اطاعت دليل ايمان است‌

[٦٥] اگر مؤمن را صفت اطاعت از رسول نباشد پس از ايمان چه دارد؟ آيا ايمان همان تسليم در برابر خداوند نيست، تسليم بدون اطاعت پيامبر چه معنى دارد؟ و ارزش رهبرى كه نتواند اختلافات ميان مردم را برطرف سازد چه خواهد بود؟

ايمان، آرامش دل است و صاحب ايمان را وامى‌دارد تا تسليم خداوند شود