تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٦٢ - شرح آيات
«وَ قالُوا لَوْ لا نُزِّلَ هذَا الْقُرْآنُ عَلى رَجُلٍ مِنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ [٢٥] و گفتند: چرا اين قرآن بر مردى از بزرگمردان آن دو قريه نازل نشده است». خداى تعالى گفت: «أَ هُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا [٢٦] آيا آنان رحمت پروردگارت را تقسيم مىكنند؟ حال آن كه ما روزى آنها را در اين زندگى دنيا ميانشان تقسيم مىكنيم»، پس ما را به يكديگر نيازمند كرد، اين را به دارايى آن نيازمند كرد، و/ ٤٦٦ آن را به كالا و خدمت اين يك.
پس شكوهمندترين شاهان، و توانگرترين توانگران را مىبينى كه در كارى از كارها به درويشترين درويشان نيازمند است، يا اين يك كالايى دارد كه او ندارد، يا براى خدمتى شايستگى دارد كه براى آن پادشاه ممكن نيست كه جز به وسيله اين درويش نيازش رفع شود و يا بابى از دانشها و حكمتهاست كه پادشاه بىنياز نيازمند است، و آن پادشاه به دانش يا رأى يا شناخت اين درويش، آن گاه پادشاه را حق آن نيست كه بگويد: آيا به دارايى من دانش اين درويش جمع نمىشود؟ و درويش را حق آن نيست كه بگويد: آيا به رأى و دانش و دستى كه در فنون حكمت و فلسفه دارم دارايى اين پادشاه افزوده نمىشود؟ سپس حضرتش (ص) گفت: «وَ رَفَعْنا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً سُخْرِيًّا [٢٧] و بعضى را به مرتبت، بالاتر از بعضى ديگر قرار دادهايم تا بعضى بعضى ديگر را به خدمت گيرند» سپس گفت: اى محمد! به آنها بگو
«وَ رَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ [٢٨] و رحمت پرودرگارت از آنچه آنها گرد مىآورند بهتر است» يعنى از آنچه نعمت پروردگان گرد مىآورند». [٢٩]
[٢٥] - همين سوره الزّخرف/ ٣١ و ٣٢.
[٢٦] - همان مأخذ.
[٢٧] - همين سوره زخرف/ ٣٢.
[٢٨] - همان.
[٢٩] - الاحتجاج، ج ١، ص ٣٢.