وَ الْإِنْسِ إِنَّهُمْ كانُوا خاسِرِينَ‌- و بر آنها نيز همانند پيشينيانشان از جنّ و انس، فرمان عذاب مقرّر شد. زيرا زيانكار بودند.» شايد مراد از جنّ در اينجا شيطانها باشند كه خداوند آنها را همدمانى براى زيانكاران مقدّر مى‌كند.

[٢٦] «وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ وَ الْغَوْا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ‌- و كافران گفتند: به اين قرآن گوش مدهيد و «سخنان بيهوده يا» صداهاى ناهنجار (پارازيت) در ميانه آن افكنيد شايد (صداى شما فايق آيد و) پيروز گرديد.» «الغوا فيه»: يعنى پخش صداهاى ناهنجار (و پارازيت) هنگامى كه قرآن مى‌خوانند تا نظر را از افكار حقّ آن منصرف سازند. و در هر عصر و شهرى بدان هنگام كوششهايى ويژه براى پخش صداهاى ناهنجار در ميان قرآن خوانى مبذول مى‌شد. در آغاز دعوت اسلامى نقّالان را به كنار پيامبر (ص) مى‌آوردند تا براى مردم داستانهايى تاريخى و خيالى بسرايند، و بودند كسانى كه ميان قرآن و آن داستانهاى سست فرقى نمى‌نهادند، پس نزد نقّالان مى‌نشستند تا بدان داستانها گوش سپارند، و پيامبر (ص) و رسالت تمدّن آفرين او را وا مى‌نهادند، و پاره‌اى اوقات يكى از آنها هنگام تلاوت قرآن از جانب آن حضرت، دست بر هم مى‌كوفت يا سوت مى‌كشيد ...

و اين همه به هدف جذب توجّه مردم بود تا حقايق رسالت را در نيابند، امّا در اين روزگار روشهاى پارازيتى كه كافران در قرائت قرآن مى‌اندازند دگرگون شده، چه دهها هزار روزنامه و سخن پراكنى راديويى، و ايستگاههاى تلويزيونى و مراكز فيلمسازى وجود دارد كه امروز پديده پارازيتى را كه كافران در ميان مردم مى‌پراكنند تا آنان را از شنود قرآن باز دارند، نمودار مى‌كنند.

/ ٢١٢ و هدف از همه اينها همان ايجاد صداهاى ناهنجار (و پارازيت افكنى) دوران جاهلى است، و اين پارازيت افكنى جاهلى همان چيره شدن بر صحنه و ميدان، و استكبار و بزرگ خويشتنى ناحق در زمين است، و بدين معنى است كه بناى فرهنگى كافران بر پايه پارازيت افكنى و آشفته سازى بينشهاى راستين و حق‌