تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٥٩ - شرح آيات

خواه روانى يا جسمى، و هر چيزى حدّى دارد كه اگر از آن حدّ بگذرد باطل مى‌شود، همچنين نيازمنديهاى بشر را اندازه‌اى است كه اگر انسان در آن زياده‌روى مى‌كند فساد كرده و اگر اندك گيرد نيز فساد كرده است، پس در اين صورت ما نياز به نقشه‌اى تفصيلى با تعيين جزئيات از هستى كائنات و وجود انسان در ميان آنها داريم. اين نقشه تفصيلى را كجا بيابيم؟ آيا در كتاب پروردگار حكيم ما نيست؟

چرا.

/ ١٦٤ «كِتابٌ فُصِّلَتْ آياتُهُ‌- كتابى است كه آياتش به تفصيل و وضوح بيان شده است.» براستى، قرآن كتابى است (ثابت)، و تفصيلى كه آياتش محكم و متشابه است و با يكديگر هماهنگ شده است، در آنها ناهنجارى و رخنه و اختلافى نمى‌بينيم، و اين خود گواهى بر راستى آن است، پس تمام آياتش از توحيد ناب سرچشمه مى‌گيرد و به حق و عدل و پاداش دعوت مى‌كند.

كتاب قرآن، عربى است و بدين زبان يكتاى ممتاز آمده كه در بيان مفاهيم گفتارى خود با نهايت دقّت و رسايى سرآمد تمام زبانهاست.

«قُرْآناً عَرَبِيًّا- قرآنى به زبان عربى.» و اين براستى شرفى است بزرگ براى اين زبان و گويندگان بدان زبان در طول تاريخ كه وحى خداوند متن آن را در برگرفته، و شايد ما از اين اشاره دريابيم كه: شرف عربيّت به زبان آن است، و از اين رو هر كس كه بدان زبان سخن گويد و به مبادى والايى كه قرآن آورده گردن نهد، همو عرب است، و عربيّت مردم با ميزان التزام آنها بدين مبادى تفاوت مى‌كند، و گراميترين همه مردم پرهيزگارترين آنهاست.

«لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ‌- براى مردمى كه مى‌دانند.» قرآن، كتاب دانش است و جز دانشمندان به مفاهيم والاى آن راه نمى‌يابند، و اگر انسان از درك سخن آن ناتوان باشد به سبب نقصى در فرهنگ و شناختهاى اوست.