تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٨ - زمينه كلى سوره

/ ٩

زمينه كلّى سوره‌

نام

اين سوره به دو نام شهرت دارد

١- غافر (آمرزنده) به سبب ذكر كرامت خداوند نسبت به مؤمنان و آمرزش طلبى حاملان عرش براى ايشان.

٢- مؤمن (آن گرونده) به سبب شرح داستان مؤمن آل فرعون و ذكر اكرام خداوند نسبت بدو و ديگر مؤمنان.

زمينه كلّى سوره

هدف و غايتى والا كه اين آيات به حق در بيان آن مى‌كوشند، همانا يادآورى نامهاى نيكوى خداوند است تا معرفت و شناخت نسبت به پروردگار كريم را در نفوس سرشار از ايمان بيفزايند و حجّت را بر كافران تمام كنند.

پروردگار ما در تمام آيات كتاب كريم خود متجلّى شده است، ولى/ ١٠- گرچه خداوند تعالى فراتر از امثال است- همان گونه كه خورشيد در هر افقى جلوه‌هايى بديع و جديد دارد، هر سوره‌اى را نيز جلوه‌گريهايى مخصوص به خود است، و همچنين است در اين سوره كه آغاز آن پروردگار بزرگ ما را بخشاينده گناه معرّفى مى‌كند (و يكى از نامهاى اين سوره يعنى «غافر» از همين جا آمده) و مى‌گويد كه او توبه پذير است و سخت عقوبت و صاحب نعمتهاى دراز دامن، سپس در آيه (١٥) نام فرابرنده درجات و صاحب عرش را ياد مى‌كند و مى‌گويد كه او بر هر يك از بندگانش كه بخواهد به فرمان خود وحى مى‌فرستد، سپس در آيه (٦٥) آمده‌