تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥١٢ - شرح آيات

/ ٥١٤

شما و جفتهايتان به بهشت داخل شويد

رهنمودهايى از آيات

سوره زخرف در بيان ابعاد انسان از نظر محور قرار دادن مادّه، و طبيعة درباره روابط اجتماعى او سخن مى‌گويد. در آيه (٣٦) خوانديم كه چگونه خدا بر كسانى كه از ياد خدا روى مى‌تابند شيطانى مى‌گمارد كه همنشين آنها باشد، و در اينجا قرآن اهميّت خصيصه ربّانى را بيان مى‌كند كه تا روز قيامت ادامه مى‌يابد، آنجا كه به بندگان خدا خطاب مى‌كند كه بيمى بر آنان نيست و غمگين نخواهند شد، و ايشان كسانى هستند كه ايمان آورده و به پروردگار خود سرسپرده‌اند، پس خود و همسرانشان شادمانه و بسرعت وارد بهشت مى‌شوند.

پس از شرحى درباره نعمتهاى بهشت، پروردگار به ما يادآور مى‌شود كه آنان بهشت را بر اثر اعمال خود (كه نعمت بر نعمتشان مى‌افزايد) به ميراث برده‌اند، در حالى كه مجرمان در عذاب دوزخ جاودان‌اند، و تخفيفى از آن عذاب نمى‌يابند، و اميد نجات بر آنان نمى‌رود، و اين سرانجامى است كه خود با ستم بر خويشتن براى خود برگزيده‌اند، و هنگامى كه از مالك (فرشته گماشته در جهنّم) مى‌خواهند كه خدا آنها را بميراند مالك به آنها مى‌گويد: كه شما در اينجا ماندنى هستيد.

/ ٥١٥

شرح آيات

[٦٧- ٦٨] پروردگار ما را در اينجا به دو امر يادآورى مى‌كند

نخست: به محور بودن تقوى در صداقت و دوستى، زيرا بواقع اين است كه باقى ماندنى است، و در روز قيامت آن گاه كه هر كس دنبال دوستى مى‌گردد كه از