تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٧ - شرح آيات

مسئوليّت تبليغ براى رهنمايى مردم را بر عهده او مى‌نهد.

«لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلاقِ‌- تا مردم را از روز قيامت بترساند.» اين آيه بسيارى از عقايد اسلامى و نگرشهاى حياتى در قرآن را با چهار تعبير جداگانه خود خلاصه كرده است: «رَفِيعُ الدَّرَجاتِ‌- فرابرنده درجات»، «ذُو الْعَرْشِ‌- صاحب عرش»، «يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ‌- به فرمان خود وحى مى‌فرستد»، «يَوْمَ التَّلاقِ‌- روز تلاقى و قيامت». روز تلاقى همان روزى است كه انسان با دشمنان و مدّعيان خود برخورد مى‌كند، و از روزهاى حسّاس و مهم در زندگى اوست، پس مستكبر با مستضعف، و ستمگر با ستمديده و غاصب با آن كه از او غصب كرده، و دروغگو با آن كه بدو تهمت زده، و هر عاملى در آن روز با عمل خود تلاقى مى‌كند و مجرمان با گواهان روبرو مى‌شوند، و تمام مردم با حسابرسى پروردگارشان مواجه مى‌گردند، و اين چنين است كه آن روز روزى است عظيم و ناگزير بايد مقامش هراس انگيز باشد و بيم دهندگان، مردم را از آن بيم دهند.

[١٦] قرآن در بيان واقعيّت آن روز عظيم و تعيين كننده مى‌افزايد

«يَوْمَ هُمْ بارِزُونَ لا يَخْفى‌ عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْ‌ءٌ- آن روز كه همگان آشكار شوند، هيچ چيز از آنها بر خدا پوشيده نماند.» در دنيا، انسان مى‌كوشد كه نقاط منفى و تجاوزهاى خود را از حقوق ديگران بپوشاند و، مكتوم سازد، و حتى مى‌كوشد كه خود را نيز بفريبد، و پنهان كردن بزهكاريهايش از ضمير و و جدان خويش با توجيهات و بهانه‌هايى صورت مى‌گيرد، و/ ٤٠ مى‌تواند از چنگ عدالت بگريزد، امّا آيا مى‌تواند در آخرت هم چنين كند؟

هرگز ... زيرا اعتقادات و گفته‌ها و كارهاى انسان در آن روز بتمامى ظاهر مى‌شود و هرگز هيچ پنهان شده‌اى از آنها پنهان نمى‌ماند، چنان كه خداى تعالى گويد «يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لا تَخْفى‌ مِنْكُمْ خافِيَةٌ [١٥] آن روز شما را پيش آورند و هيچ چيز شما نهان نماند»، بزرگ باشد يا كوچك، و چگونه ممكن است پنهان بماند،