تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٢٥ - يكم خويشاوندان كيستند؟

است كدامند؟ گفت: «على و فاطمه و دو پسر او»).

سعيد بن منصور از سعيد بن جبير آورده (كه از) «إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌- جز دوست داشتن خويشاوندان» مراد از خويشاوندان پيامبر خدا (ص) است.

و ابن جرير از ابى الدّيلم آورده است كه گفت: «هنگامى كه على بن حسين رضى اللَّه عنه را به اسيرى آوردند بر پلكان دمشق ايستانيدند، مردى از اهل شام برخاست و گفت: سپاس خداى را كه شما را كشتند و ريشه كن كردند، على بن حسين رضى اللَّه عنه بدو گفت: آيا قرآن خوانده‌اى؟ گفت: آرى، گفت: آيا آل حم را خوانده‌اى؟ گفت: نه. گفت: آيا نخوانده‌اى «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌- بگو بر اين رسالت مزدى از شما، جز دوست داشتن خويشاوندان نمى‌خواهم»؟ گفت: پس شما همانها هستيد؟ گفت

آرى».

ابن ابى حاتم از ابن عبّاس آورده است (كه درباره): «وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً- و هر كس كار نيكى كند». گفت: دوستدارى آل محمد (ص)، و احمد و ترمذى، با تأييد صحّت آن و نسايى و حاكم از مطّلب بن ربيعه رضى اللَّه عنه آورده‌اند كه گفت: «عبّاس بر پيامبر خدا (ص) وارد شد و گفت: ما بيرون مى‌رويم و مى‌بينيم قريش با يكديگر سخن مى‌گويند امّا چون ما را مى‌بينند خاموش مى‌شوند، پس پيامبر خدا (ص) خشمگين شد و عرق از ميان دو ديده‌اش سرازير شد و سپس گفت

«به خدا سوگند كه ايمان به دل هيچ مرد مسلمانى درنمى‌آيد مگر آن كه شما را براى خدا و به خاطر خويشاوندى من دوست بدارد».

ترمذى و حسّنه و ابن انبارى در مصاحف از زيد بن ارقم رضى اللَّه عنه آورده‌اند كه گفت: پيامبر خدا (ص) گفت

/ ٣٣٤ «من در ميان شما چيزى بر جاى مى‌گذارم كه اگر بدان تمسّك جوييد پس از من هرگز گمراه نخواهيد شد، يكى از آن دو از ديگرى بزرگتر است: كتاب خدا