تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠٧ - شرح آيات

دور مى‌زند ياد كرده و دلالت بر اهميّت رهبرى عادل در از ميان بردن زد و خوردهاى اجتماعى دارد.

و شناخت خدا جز با خرد صورت نمى‌بندد و كامل نمى‌شود، در حديث منقول از امام كاظم عليه السّلام آمده است

«همانا خداى عزّ و جلّ حجتها را به وسيله خرد براى مردم كامل ساخت، و به وسيله بيان جارى كرد و ايشان را با دليلها به پروردگارى خود راه نمود». [٢٣] هم چنان كه شناخت امام صادق (ع) سخنگو از جانب خدا جز به خرد، يعنى بدان ترازوهاى ثابتى كه خداوند در ضمير هر يك از فرزندان بشر به وديعه نهاده كامل نمى‌شود.

در حديث از امام كاظم (ع) آمده است

«آفريدگان براى فرمانبردارى از خدا گماشته شده‌اند، و رستگارى جز به فرمانبردارى، و فرمانبردارى جز به دانش، و دانش جز به آموختن، و آموختن جز به خردى اعتقاد آفرين صورت نبندد، و هيچ دانشى نيست مگر آن كه از دانايى ربّانى به دست آيد، و شناخت دانا به خرد است». [٢٤] براستى، كتاب و پيامبر حجّت ظاهر خدايند، و راه بردن بدان حجت ممكن نيست مگر به خرد كه خود حجّت باطنى خداست، و حديث مروى از امام كاظم (ع) به همين مطلب اشاره مى‌كند كه گويد

«براستى، خدا را بر مردم دو حجّت است: حجّتى ظاهر، و حجّتى باطن، امّا حجّت ظاهر همانا پيامبران و انبياء و امامانند، امّا حجّت باطن همانا خرد است». [٢٥]/ ٣١٦ هر جا بر وى و از هر كس بپرسى همين مقياسها و وسيله‌هاى سنجش عقلى را مى‌يابى، مقياسهايى كه تمام افراد بشر بدان ايمان دارند و همان حجّتى است‌