تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٨٩ - شرح آيات

كه «ندّ» تشابه و همانندى در جوهر را مى‌رساند، و طيف «شبه» همانندى در چگونگى و كيفيّت را القا مى‌كند، و كلمه «مساوى» همانندى در كميّت را متبادر به ذهن مى‌سازد، و «شكل» همانندى در مساحت را به خاطر مى‌آورد. [١٢] پس وقتى گفتيم: «ليس كمثله نيست همانند او» يعنى احدى همانند صفات و اسماء او نيست، پس «كاف» به معنى تشبيه است، و «مثل» مجمل صفات و اسماء خداست، و خدا داناست.

«وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ- و اوست كه شنوا و بيناست.» پس كسى نپندارد كه ما دام كه پروردگار ما شبيه و همانندى ندارد، از ما دور است و نه مى‌شنود و نه مى‌بيند، هرگز ... در واقع والايى او منافاتى با نزديكى او ندارد و او بدان درجه نزديك است كه آنچه را مى‌گوييم مى‌شنود و آنچه مى‌كنيم مى‌بيند، پس اوست ذات والا درجاتى كه از رگ گردن به ما نزديكتر است.

[١٢] اوست كه هر چه و به هر كس بخواهد روزى مى‌دهد، و به ملتى انرژيها و كانيها را مى‌دهد، و به ديگرى دانش و مديريّت را، پس مردم از آن رو با يكديگر تفاوت دارند كه بشريت با يكديگر به تعاون و هميارى پردازد، هم چنان كه پروردگار درهاى متعدّد روزى را بر بشريّت مى‌گشايد و آن گاه كه چيزى به پايان رسد چيزى ديگر به افراد بشر مى‌دهد كه جاى آن را بگيرد، بدين سان افقهاى گسترده و پهناور به قدرت خدا در برابر بشريت گشوده مى‌شود كه انرژيهاى جانشين نفت را كه بيم به پايان رسيدن آن مى‌رود پيدا كند. و نمى‌دانيم، شايد دانشمندان به تبديل آب به نيروى محرّك هدايت شوند، هم چنان كه پيش از اين به قدرت خداى تعالى به جدا كردن آن (به دو عنصر اصلى اكسيژن و هيدروژن) راه يافتند! «لَهُ مَقالِيدُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ «كليدهاى آسمان و زمين از آن اوست، در روزى هر كه را بخواهد گشايش مى‌دهد يا تنگ مى‌گيرد.»