تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٣٣ - شرح آيات

مى‌پردازد.

ناگزير بايد نهر حقيقت را از سرچشمه آن نوشيد، امّا اگر كنار ساحل بايستى و دستهاى خود را دراز كنى كه آب به دهانت برسد هرگز نخواهد رسيد. در دريا غوطه‌ور شو تا به گوهر دست يابى، پرده را از ديده‌ات برگير تا قدرت خدا در سفره سبزى كه بهاران- به اذن خدا-/ ٢٤١ از ميليونها گياه انباشته از رازهاى زندگى بر زمين مى‌گسترد، جلوه‌گر شود.

براستى گوناگونى گياهان و سرعت شعله كشيدن زندگى در درون آنها، و سر ريز شدن قدرت از كناره‌هاى آنها، همه ما را رهنمون بدين حقيقت است كه زنده كردن مردگان بر خدا آسان است، و بشر به نوبه خود مانند گياهى در ميان ميليونها گياه است.

بلكه اين امر رهنمون ماست كه قدرت الهى حدّى ندارد، زيرا شدّت گوناگونى، و انبوهى آفريدگان، و عظمت تدبير، و شتاب دگرگونى، اين همه مجالى براى شكّ در اين حقيقت باقى نمى‌گذارد كه براستى خدا فراخ نيرو است و هرگز چيزى او را ناتوان نمى‌كند.

«إِنَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ- براستى، او بر هر چيزى تواناست.» علىّ بن فضّال نزد امام رضا (ع) آمد و از او پرسيد: چرا خدا آفريدگان را به گونه‌هاى متفاوت آفريده و همه را از يك گونه نيافريده است؟

حضرتش در پاسخ گفت

«تا پندارها بر اين گمان نرود كه او ناتوان است، پس هيچ صورتى نيست كه در پندار ملحدى (بى باور) ترسيم شود مگر آن كه خداى عزّ و جلّ پيش از آن آفريده‌اى را بر آن صورت آفريده باشد، و تا آن كه گوينده‌اى نگويد: آيا خدا مى‌تواند بدين يا آن صورت بيافريند؟ مگر آن كه عين همان را در آفرينش خداى تبارك و تعالى بيابد، پس با نگريستن به گونه‌هاى آفرينش معلوم مى‌شود كه او بر