تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٣٥ - رهنمودهايى از آيات

/ ١٣٩

آنان كه بر باطل بودند، آنجا زيان ديدند

رهنمودهايى از آيات

موضعگيرى پيامبر و پيروان رسالت نسبت به آنان كه در آيات خدا مجادله مى‌كنند و سياق آيه‌هاى پيشين به بيان بسته بودن دلها و بزرگ خويشتنى سينه‌ها و سرانجام كارشان پرداخت، چيست؟

همانا بر ايشان واجب است كه به انتظار وعده حقّ خدا صبر كنند، خواه خداوند بخشى از جزايى را كه به دشمنان ايشان وعيد داده به ايشان بنماياند يا ايشان را پيش از آن زمان بميراند، بواقع كار به دست اوست، و اين سنّت پيامبران پيشين است. خواه آنان كه قرآن چيزى از آنان را براى ما به داستان گفته يا نگفته است، و حتّى آيات و نشانه‌هايى كه به دست ايشان تجلّى كرده، براستى به اذن خدا بوده و بر امّتهاى آنان عذاب وارد نشده مگر پس از آن كه فرمان خدا آمده و در ميان آنها به حق اجرا شده است، مؤمنان نجات يافته‌اند و آنان كه بر باطل بوده‌اند زيان ديده‌اند.

روند كلام آيات و نشانه‌هاى پروردگار ما را يادآور مى‌شود و مى‌گويد كه چگونه انواع نعمتها را در چهار پايان قرار داد، بر آنها سوار مى‌شويم و از آنها (گوشت و لبنيّات) مى‌خوريم و از مويها و كركهايشان استفاده مى‌كنيم، و خود را با آنها زينت مى‌دهيم، و حسّ تملّك دوستى و تسلّط طلبى را كه در نفس ما متمكّن‌