تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٠٩ - شرح آيات

است كه به سليمان مروزى گفت: اى سليمان! آنچه از بداء را انكار كردى، بدان كه خداى عزّ و جلّ مى‌گويد: «أَ وَ لا يَذْكُرُ الْإِنْسانُ أَنَّا خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَمْ يَكُ شَيْئاً [٥٣] آيا انسان نديده كه ما او را پيش از اين آفريده‌ايم و او خود چيزى نبوده است؟» و گويد عزّ و جلّ: «وَ هُوَ الَّذِي يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ‌ [٥٤] اوست كه موجودات را نخست مى‌آفريند، سپس آفرينش را باز مى‌گرداند» و گويد: «بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌ [٥٥] نو پديد آورنده (و آفريننده) آسمانها و زمين است» و گويد

«يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ [٥٦] در آفرينش هر چه بخواهد مى‌افزايد» و مى‌گويد

«بَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسانِ مِنْ طِينٍ‌ [٥٧] و آفرينش انسان را از گل آغاز كرد» و گويد عزّ و جلّ: «وَ آخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَ إِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ‌ [٥٨] و گروهى ديگر به مشيّت خدا واگذاشته شده‌اند، كه يا عذابشان مى‌كند يا توبه‌شان را مى‌پذيرد» و گويد عزّ و جلّ: «وَ ما يُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ وَ لا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلَّا فِي كِتابٍ‌ [٥٩] و عمر هيچ سالخورده‌اى به درازا نكشد و از عمر كسى كاسته نگردد، جز آن كه همه در كتابى نوشته شده است». [٦٠] و در حديث منقول از امام صادق (ع) آمده است كه در تفسير گفته خداى عزّ و جلّ كه گويد: «وَ قالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ [٦١] يهود گفتند كه دست خدا بسته است» گفت: مرادشان از اين تعبير چنان مفهومى نبوده ... بلكه گفتند