تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٠٨ - شرح آيات

«لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ‌ [٤٨] او راست آفرينش و فرمانروايى. خدا آن پروردگار جهانيان به غايت بزرگ است».

اما آياتى كه بيان مى‌كند كه پروردگار ما بر عرش قرار گرفته و او مدبّر و مسلّط و حكمرواست و نظاير آنها كه به گونه‌اى بدين حقيقت اشاره مى‌كند بسيار است، و بلكه- در واقع- محور اساسى سراسر قرآن است.

آيات محكمات واقعيّت «بداء نو پديدآورى» را در چندين سوره بيان كرده است. خداوند سبحان گويد: «ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ [٤٩] هيچ آيه‌اى را منسوخ يا ترك نمى‌كنيم مگر آن كه بهتر از آن يا همانند آن را مى‌آوريم. آيا نمى‌دانى كه خدا بر هر كارى تواناست»؟

«وَ قالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَ لُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ يَداهُ مَبْسُوطَتانِ/ ١١٣ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشاءُ [٥٠] يهود گفتند كه دست خدا بسته است. دستهاى خودشان بسته باد. و بدين سخن كه گفتند ملعون شدند. دستهاى خدا گشاده است.

به هر سان كه بخواهد روزى مى‌دهد».

«لِكُلِّ أَجَلٍ كِتابٌ. يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ‌ [٥١] هر امرى را زمانى مكتوب است. خدا هر چه را بخواهد محو يا اثبات مى‌كند و امّ الكتاب‌ [٥٢] نزد اوست».

در تفسير اهل بيت براى آگاهى و بينش نسبت به موضوع بداء (نو پديدآورى) در قرآن احاديث شريف بسيار است. از امام رضا (ع) مروى‌